SailBlogs
Bookmark and Share
Ce˛l Na Mara
droom en realiteit
10/07/2008

Snelle update vanuit BelgiŰ: We lagen nog in Falmouth te wachten op beter weer toen ik bericht kreeg dat mijn moeder in het ziekenhuis opgenomen was. Ernstig genoeg om het vliegtuig naar huis te nemen en de Schotse plannen op te bergen.
Roel en Jan gaan de boot overvaren naar Bretagne. Ik hoop hem daar later te kunnen gaan oppikken en nog een stuk vakantie te nemen met Tru en Silke. We zien wel.
Voorlopig is dit het einde van deze blog, I'm afraid. Een warme groet aan allen die mij via deze weg in de gaten hebben gehouden.

Johan

12/07/2008 | jef nijs
Hallo dag Johan,
Hopelijk valt het nog mee met je moeder. We duimen in elk geval. Veel sterkte! Hopelijk tot binnenkort !

Beste groeten Jef & Marie-Claire
Falmouth
02/07/2008

Een volgende -mouth, Falmouth, traditioneel de laatste haven voor een grote oversteek. En inderdaad, zoals altijd liggen hier boten van diverse nationaliteiten, te wachten op gunstige wind, of bezig aan die eindeloze lijst klussen die elke boot wel heeft. Naast mij een andere Rival 34, die wil naar Spanje, achter mij een Amerikaan uit San Francisco die al een jaar of zes onderweg is, verderop twee jongens op een oude boot die ze van binnen helemaal aan het verbouwen zijn...
Ik heb hier ook al bezoek uit Belgie gehad, nu ja, uit Belgie, mijn collega Geertje Bal is met haar vriend Pieter in Cornwall op vakantie en zij zijn dag komen zeggen. Een gezellige middag, weinig gemerkt van de regen buiten, meteen heel wat gehoord over zat er na mijn vertrek allemaal op de redactie is gebeurd. Ik heb hier wel depressies zien overkomen, maar in vergelijking met de redactie heb ik echt wel in een windstilte geleefd. Ik zal het mij nu niet aantrekken, er kan nog van alles gebeuren tegen 15 september, ik zie het wel als ik terugkom.
Sinds Dartmouth heb ik de River Yealm en Fowey bezocht. De Yealm is prachtig, bijna te pittoresk, een kronkelende rivier die zich tussen beboste hellingen het land in slingert. Ze ligt wel boordevol jachten aan meerboeien, en de dorpjes zijn zowat volledig overgenomen door rijkelui uit Londen en omgeving, ofwel gepensioneerd en naar de kust gaan wonen, ofwel voor het weekend in hun very desirabke tweede verblijf. Maar het blijft wel prachtig. Ook daar weer leuke contacten met andere zeilers, van de buren zomaar een pilotbook cadeau gekregen, een oudere editie weliswaar, maar toch heel nuttig. Ook bij hen aan boord gaan eten en kletsen.
Fowey, een twintigtal mijl verderop, weer zo'n mooie rivier. Heel leuk gezeild, leek eerst net bezeild, maar natuurlijk draait halfweg de wind, zodat het toch nog een flink eind opkruisen is geworden. Van Fowey naar Falmouth was een heerlijke zeildag, blauwe lucht, zonnig, vol tuig scherp aan de wind op een vlakke zee, uren waar ik met volle teugen van geniet.
Nu is het weer even wachten tot de wind niet te hard of te verkeerd wil waaien, en dan rond de Lizard, de meest zuidelijke punt van Engeland, naar Penzance. Daar komen Roel en Jan aan boord, twee zeer ervaren zeilers, om de oversteek naar Ierland te doen. Hopelijk steekt een diepe depressie die eraan zit te komen geen al te grote stokken in de wielen. Eind van de week zou ik ook de pc weer aan boord krijgen, en ben ik hopelijk niet meer aangewezen op bibliotheken of internetcafe's met hun qwerty-klavieren.

05/07/2008 | Pascale
He Johan,

Dat was leuk om je verhaal te lezen.
Handig zo'n blog, dan ben je nooit ver meer weg. Grappig ik kan me jou echt niet voorstelling in zo'n shabby internetcafÚ aan het worstelen met een vreemd toetsenbord. Je verbaast ons meer en meer.
Ik kijk in iedergeval uit naar het volgende verslag, zo reizen we een beetje mee met jou
Dikke Knuffel
Pascale
06/07/2008 | catherine
Dag vriendje,

Ik hoop dat weer en vooral de wind wat beter wordt voor jullie. Gelukkig heb je nu gezeldschap dat lijkt me toch wat leuker in die omstandigheden.
Ja U.K. is niet de bestemming met zon dan had je een andere richting moeten kiezen, .... maar ja maar dan wellicht met weinig wind .
Ik hoop toch dat er eind juli wat zon komt om ons Tru-tje te verwelkomen. En zoals ik gehoord heb ; het weer in Schotland kan nog best meevallen

Dikke zoen en ik vind het supertof dat ik je tocht kan volgen. het lijkt me dat je toch niet zo ver af bent.

Knuffel x Trienemie

Dartmouth
27/06/2008

Eindelijk nog eens wat nieuws van de Ceol Na Mara.
Ik zit in Dartmouth, al een paar dagen nu, te wachten tot de wind wil draaien of afzwakken. De laatste dagen voortdurend al west of zuidwest 5 tot 7 gehad. Morgen zou het moeten lukken.
Tot nog toe een behoorlijk afwisselende reis gehad. De eerste dagen is alles uitstekend gegaan. Renaat was aan boord, en met zo'n ervaren bemanning kun je goed opschieten. Eerst een kort tripje naar Duinkerken om te wennen, dan de oversteek van het Kanaal naar Eastbourne, eerst op motor, daarna heerlijk gezeild. Onderweg de Franse politie in een snelle RIB langszij, de Fransen controleren tegenwoordig heel streng hun kustwateren. Ergens onderweg ontdekken we ook dat de pc het niet meer doet. Tot dan had hij nochtans normaal gewerkt, heel handig, voortdurend je positie op de elektronische kaart. Dan maar verder klassiek navigeren, op zich geen probleem. Qua communicatie wel een streep door de rekening.
Van Eastbourne motorzeilend richting Solent, was te scherp aan de wind om te bezeilen en de wind ging aanwakkeren. Binnengelopen in Chichester Harbour, een prachtig complex van rivierarmen achter een smalle ingang. Daar hebben we twee dagen geschuild voor harde westenwind. Intussen de boot droog gezet om een stuk visnet en visdraad van rond de schroefas te halen.
Van Chichester naar Beaulieu, een andere parel aan de Solent. Op zaterdag scherp aan de wind de Solent uit en daarna halve wind naar Poole. Poole is weer zo'n smalle ingang met daarachter een soort binnenzee met eilandjes en geulen en diverse jachthavens. Pal in die smalle ingang, met een veld wedstrijdzeilers dat van stuurboord op ons afkomt, een andere groep die van bakboord komt en nog wat verkeer voor en achter ons, ontdekken we dat de motor het niet doet. Even spannend, maar we houden de boel onder controle en pikken onder grootzeil een meerboei op. Hadden we nog nooit gedaan, maar de tweede keer was al de goeie.
De havenpatrouilleboot heeft ons dan naar een ligplaats gebracht.
Daar ontmoeten we een man die vroeger ook met een Rival 34 gevaren heeft en spontaan aanbiedt om eens naar onze motor te kijken. Blijkt dat we water in de motor hebben. Hij toont wat ik moet doen, verdwijnt om naar de formule 1 te gaan kijken en komt dan terug om de motor weer dicht te schroeven. En hij start bij de eerste poging!
Heel wat van geleerd, eigenlijk is zo'n dieselmotor redelijk primitief en je moet gewoon het lef hebben om hem open te gooien en dan weer in elkaar te zetten.
In Poole gaat Renaat weer van boord en met hem de pc richting reparatie. Nog een fijne ontmoeting: Ingrid, met wie we een kleine 25 jaar geleden een reis hebben gemaakt op de Shakira, ligt plots achter ons met haar vriend Frans. Gezellig samen gegeten en gekeuveld.
Volgende dag van Poole naar Dartmouth, want zuidenwind voorspeld, die nog naar het oosten zou draaien, ideaal dus. Alleen, het is de hele dag westenwind gebleven, gelukkig heel zwak. Mijn langste solotrip tot nog toe: 67 mijl, middernacht aangekomen.
Ik krijg een buur, een andere solozeiler, maar van een ander kaliber. Graham vaart wedstrijden en is op weg naar de start van een solorace van in totaal 1000 mijl. Hij is ook al eens met zijn vrouw in zes jaar de wereld rond gevaren. We helpen elkaar met klusjes terwijl we wachten op betere wind. Woensdagavond hebben we met nog twee vrienden van Graham met zijn boot meegevaren in de plaatselijke wedstrijd. Toch iets heel anders, zo'n moderne wedstrijdmachine, een heel toffe ervaring.
Graham is vandaag vertrokken, kon niet langer wachten, wind of geen wind.
En ik, de cruiser? ik heb tijd, ik ga morgen wel, als de wind wil meewerken.

28/06/2008 | Jef Nijs
De namen van Engelse havens klinken als muziek in de oren, met nostalgische visioenen van zeil-oasen.
Onze jaloersheid is onmetelijk, behalve voor de motor. Maar troost je Johan, onze gpas gereviseerde motor heeft ook al kuren en... het luik lekt en de boiler ook. is dat voldoende troost?
Goede moed en veel plezier ! We kijken uit naar de volgende apetiser.
Jef & Marie-Claire Excalibur

Newer ]  |  [ Older ]

 

 
 
 
 

 
Powered by SailBlogs