Grand Voyage

18 January 2018 | Arrecife
09 January 2018 | Agadir
08 January 2018 | Mohammédia
01 January 2018 | Tanger
19 December 2017 | Almerimar
13 December 2017 | Almerimar
09 December 2017 | Gibraltar
08 December 2017 | Olhão
27 November 2017 | Olhão
25 November 2017 | Lissabon
12 November 2017 | Expo Marina
11 November 2017 | Expo Marina
26 October 2017 | Lissabon
16 October 2017 | Leixoes
10 October 2017 | La Coruna
07 October 2017 | Cameret sur Mer
04 October 2017 | Alderney
30 September 2017 | Boulogne sur Mer
27 September 2017 | Schellingwoude

Graciosa/Lanzarote

18 January 2018 | Arrecife
Bewolkt winderig
Nu we Essaouira gemist heb wil ik er nog wel even over het land heen, 200 km. En dat doen we op de manier van de crew, liftend. De eerste auto een oude peugot 205 die bijna uit elkaar viel maar de chauffeur een monteur was uiterst aardig en nodige ons zelfs uit om thuis langs te komen. De tweede auto, een hippie bus en het franse stel was wel aardig om mee te praten maar na 2 uur moesten ze rusten. De laatste auto zette ons zo 4 uur later bij de ingang van de oude haven af.

In de haven met Chiel afgesproken die was ook weer in Marokko, we hebben alles weer een beetje bekeken en daarna verse vis gehaald en geroosterd bij een restaurantje dit is een echte aanrader. Om even langer te genieten een nachtje geboekt in het hotel tegenover de moskee en ja hoor om 5.30 werd iedereen opgeroepen. S'morgens nog even extra dadels, vijgen en perzikken ingeslagen en kon de terugtocht weer beginnen.

Het was een feestdag en niet druk op de weg, maar na een half uur eerst eentje voor 20 km en toen een tweede voor 15 km. Daarna een leuke Engelse gozer die een maandje vrij had en met een campingbus door Marokko ging. De laatste 20 km met een Marokaan, beetje apart figuur, plotseling zet hij de auto bij een restaurantje neer en bestelt 2 dorades op gril. Even later zaten we gezellig vis te eten en even snel dat hij stopte ging hij weer naar zijn auto en wij er vlug achter aan.

De wind draait naar het Noorden en met een 4 bft wordt het een mooi windje en de trossen gaan los. Onderweg merk ik dat er vistouw onder het schip hangt, nou dat geeft wel weer een apart gevoel en kunnen dus niet motoren totdat we het touw er uit hebben. 220 mijl en 36 uur later lopen we met 5 bft Graciosa aan, het is midden in de nacht en moet alles op basis van de plotter en zonder motor gebeuren. We besluiten voor anker te gaan in de bay playa de Francesca samen met mijn Franse buurman, we liggen heerlijk rustig. De buurman heeft s'morgens vroeg het anker gelicht en is de haven ingevaren en meldt dat zijn anker krom is. Eerst een ochtend duik door de crew om het touw uit de schroef te halen, na 6 duiken was het klusje geklaard. Wij halen het anker op om dichter onder de wal te gaan liggen. En tot onze verbazing is ook ons anker is krom.

-r wordt een stevige wind verwacht met uitschieters van 9 bft en brengen we een tandem-anker aan met een neuringlijn zodat we het anker aan z'n kont kunnen oplichten. Na het ankeren de rubberboot klaar gemaakt en naar de wal om in het plaatselijke haventje te kijken wat een soort vakantie dorp blijkt te zijn. Even bij onze Franse vriend gekeken en langs de supermercado. Voldaan komen we weer aan boord terug.

De volgende dag het plan opgepakt om een oude lava top van 176 meter te gaan beklimmen. Met de rubberboot naar de wal en bij het strand komt er gelijk een golf aan en we lagen te water met de rubberboot boven ons hoofd. Shit, drijfnat komen we aan de wal, gelukkig papieren en telefoon in plastic verpakt. Wij de berg op, het begin ging wel maar het werd steiler en het gruis losser. Uiteindelijk kom ik tot ca 30 meter van de top en begin te glijden op de helling van 45 graden, met blote vingers in het gruis en mijn buik plat op de berg probeer ik te remmen en is voor mij de maat vol, ik ga weer terug. Mijn crew weet handig omhoog te klimmen en bereikt wel de top. Onvoldaan weer naar de rubberboot. Door de kleine branding heen en ik probeer te starten maar de motor geeft geen kick, alles nat natuurlijk. Dan maar roeien, echter de wind was sterk en verloren we hoogte, gauw terug naar de wal. Langs de wal hoger op en vandaar naar de Charlie roeien, dit mislukt ook en kwamen tussen een paar rotsen terecht. Dit ging niet goed. Toen kwam er een toeristische Spanjaard opduiken en stelde voor om een handje te helpen om de boot bovenwinds te brengen. Na een half uur sjouwen waren we er, gebroken was ik. Voor de wind naar de boot en heerlijk weer aan boord, daar hoor ik thuis.

Volgende dag stond 5 bft en gingen we kruisend tussen de eilanden door richting Lanzarote, Arrecife het was een mooi tochtje maar toch nog 5 uur over gedaan.

Agadir

09 January 2018 | Agadir
Verschoven windwindow
Het weer is winderig. Het ZW front is net over en de wind draait 90 graden en is een mooi windje voor richting Essaouira. Het schiet lekker op, maar het moet ook niet te hard gaan omdat het N front nu stevig richting Safi waait en daar moet ik niet te vroeg zijn. Echter het zit niet mee, ik loop midnacht in het front en krijg gedurende 2 uur de volle lading met 33 knopen en een stevige zeegang, daarna zwakt hij af naar zo'n 23 knopen. Met twee reven loopt het lekker maar wil het voorzeil nog wat in rollen. En dat is pech hebben de lijn helemaal ingetrokken maar het zeil stond nog 100%.

De nacht doorgevaren en nu richting Essaouira, via internet een overzicht opgehaald van de verwachte swell voor Essaouira. En het resultaat viel tegen, verwachting 5 m met een afloop naar 2,5 meter en de richting recht op de ankerplaats. Nou dit gaat het niet worden en neem het besluit om door te varen naar Agadir. We kunnen altijd met de bus nog naar Essaouira.

Het weer knapt op en ik ga op onderzoek naar de furl inrichting, pech het aluminium profiel is helemaal door. De oplossing is om het stukje profiel in de roller te verwijderen en het profiel er verder in te laten zakken. Na uurtje met wat domme fouten zit het profiel in de roller en het werkt weer.

Agadir is in zicht, oproep met de marifoon levert niets op dus zo maar de haven in. En dat zag er wel aardig uit na de twee andere havens. Met een groot ontvangst nog even achteruit de box in en met alle handen erbij lag de boot in een oogwenk afgemeerd. De formaliteiten waren in half uur afgehandeld en kon ik mij op de rommel op de boot concentreren. Gelijk het grootzeil onderhanden genomen. Er waren 6 leuvers los gescheurd gelukkig kon ik ze verzetten maar ik moet hier wel mee naar de zeilmaker, dat zal dan pas Las Palmas worden.

Rond de haven is een heel appartenmenten complex gebouw met op de begane grond volop winkeltjes en terrasen, warme bakker en een kruidenier maken het compleet. Half Agadir komt hier op bezoek om te paraderen en te kuieren. Buiten het marina complex loop je een boulevard op van een kilometer of 5 langs een mooi strand.

Samen met de Franse buurman naar Carrefour, gelijk even geleerd dat je alleen een taxi met de meter aan moet nemen, anders rekenen ze hun eigen prijs. Een ritje voor 1,50 zijn nu ook weer niet de kosten maar wel handig. De prijzen van Carrefour liggen op het niveau van Appie Hein. Hier blijven we nog maar even liggen tot de wind goed is om naar de Canaries te vertrekken.

Mohammédia

08 January 2018 | Mohammédia
Good sailing weather
Even weg varen uit Tanger is ook niet zomaar gedaan. Eerst het politiebureau bezoeken om mijn certificaat van eigendom op te halen, weer in de wacht stand maar na een half uur komt de melding we gaan uw schip voor vertrek nog controleren en dit wordt ook weer uitgebreid gedaan. Maar nu moet ik echt gauw de haven uit, ik had nog even gedacht om te gaan ankeren maar dat vond de havenmeester geen goed idee.

Met een 2 slagen aan de wind kan ik ruim de NW punt van Afrika passeren en daarna met een ruime wind richting Rabat. De swell wordt groter en ik vraag mij af zullen ze hier ook haven afsluiten voor de veiligheid. Het is mooi varen langs de kust met alle vissers, even goed op de netten letten af en toe komt er een visser op me af en vraagt om wiskey, mijn antwoord is steeds heb ik niet. Afen toe laten ze hun buit zien waaronder octopussen van een redelijk groot formaat. Na 24 uur kom ik op de rede van Rabat en voor ik de marifoon kon pakken werd ik al opgeroepen van de de haven gesloten is voor de komende week.

Mohammédia wordt mij geadviseerd, eigenlijk had ik Casablanca in mijn hoofd maar na een aantal mijlen bleek de Marina onder construction. Midden in de nacht loop ik het jachthaventje van Mohammédia binnen en kon ik mooi aan een Bavaria 44 afmeren van een Australier. Achteraf had ik hem al bij Tanger zien zeilen en over de marifoon gehoord om zich te melden bij de douane.

De formaliteiten worden tot mijn verbazing in een half uurtje door aardige ambtenaren afgehandeld.
Mohammédia heeft een kleine oude kern met een overmaatse verzameling van visrestaurants in een oude markthal. Voor 4 euro krijg je daar een grote schaal met geroosterde sardines voor geschoteld en die smaken maar wat lekker. Verder is er de scheepswerf met een aantal jachten op de wal en waar nog traditoneel met hout wordt gebouwd maar de verschansing uit RVS bestaat.

Nog even op zoek naar een datasupplement voor de telefoon, het eerste supplement was 5 euro voor 5 Go. Na 3 dagen was de 5 Go er doorheen maar het verbruik in de telefoon was 350 MB. Een check op mijn Maroc telefoon wilde niet de verbruikstatus melden en trek ik de conclusie dat de Go staat voor Gigabit en niet voor Gbyte, daar een byte uit 11 bits bestaat en ik naar mijn verbruik kijk dan klopt de conclusie wel. Dus het grote werk via WIFI doen.

De havenmeester van de marina is aardig maar wil wel graag diesel aan ons verkopen, hij mag 60 liter in twee vaten leveren. Ook gelijk de eerste nacht afgerekend, 35 euro en alles zonder bonnen. Echt gratis is het hier niet maar met een stevige zuidwester van 7 bft op komst wil ik niet vertrekken.

In de haven treedt een apart verschijnsel op, Charlie kan met zijn 2.8 m net in de haven liggen. Maar grote golven buiten de havenkom laten het water zakken en raken we de bodem en in een aantal gevallen liggen we 20 graden scheef om na een paar minuten weer gewoon te drijven.

De strom is gepasseerd en dat heeft de haven geweten. De twee jetties zijn omgewaaid en alle palen weg, krom en onder water. De aansluiting met de wal is gebroken. De hele community komt uit lopen en kijken hoe het moet worden opgelost.

Gauw naar de wal mijn papieren halen en naar boord. Echter ik loop de echte havenmeester dus ook van het commerciële deel tegen het lijf en vraagt heb je de havenleges al betaald a 260 drm/dag. Sorry hoor ik krijg het ook maar opgedragen maar u moet wel betalen. Nou ik ben klaar met deze haven van 125 euro voor 2 nachten en dan geen bon krijgen of zo iets, mogelijk blijft het in hun zak steken. De buurman een Duitser brengt mij met de rubberboot naar de Charlie en ik vaar uit.

Tanger

01 January 2018 | Tanger
Good sailing weather
Het was een mooi ligplaatsje in Tarifa, nog even afstemmen met de pilot om naar buiten te gaan en om 11.00 zeilen we met een ruime wind richting Tanger. De voorspelling was weinig wind maar trok al gauw aan naar 10 knopen.

Het is met de beroepsvaart een drukte van jawelste in de straat van Gibraltar en dan proberen de shippingslanes haaks te passeren is een aardige uitdaging. Het ene schip moest koers wijzigen en ging achterlangs en het ander hield zijn koers en gingen wij maar achter langs. Marifoon contact was niet te krijgen.

Voor de haven van Tanger passeren we typische visboten met een hoge steven, beschilderingen en de arabische namen. De vissers zijn erg vriendelijk, zwaaien terug en reageren allemaal op de gebaren hoe groot de vissen dan wel niet zijn. Even later liggen we voor de jachthaven en dat dachten we maar, het is de nieuwe visserijhaven en de oude haven wordt voor de toeristen omgebouwd, een motorboter gebaard om naar de commerciële haven te gaan.

Een mooi plekje langs de kade met een stroomaansluiting voorzien van euro stekker. De havenmeester staat klaar en even later heeft hij het formulier ingevuld. Ligplaats kost 30 euro per nacht, inclusief stroom. Een fransman komt assisteren met de communicatie maar in het Frans, Spaans en soms er nog wat Engels bij kom ik wel weg. De Fransman biedt mij een koud biertje aan en daar kon ik geen nee tegen zeggen. En zit even later op een bootje van 7 meter, home made met twee zonnepanelen van 200 watt gelijk een binimi maar super aardige jongen.

De havenpolitie komt me ophalen en gaan we eerst naar de Douane, weer een formulier met dezelfde gegevens en weer wordt er gevraagd of ik wapens of drones aan boord heb. Het formulier moet ik voor vertrek bij de laatste haven van Marokko inleveren. Daarna moet ik mij bij de grenspolitie melden en daar gaat het niet goed, een vreselijk stinkgebouw en kan ik het niet laten om een beetje te gluren en zie ik daar 4 gasten op de grond zitten, half onder tafel, dit zijn waarschijnlijk verdachten van iets. Veel mensen, druk bellen, maar de mannen blijven zitten waar ze zijn. Na een half uur komt een madame en neemt mij mee naar een bureau en weer wordt er een formulier ingevuld. Nu met de mededeling dat het certificaat van eigendom moet worden achter gelaten en voor vertrek ophalen.

Nog niet klaar, de boot moet worden geinspecteerd. Een grote politieman met schroevendraaiers in de aanslag komt naar beneden en verzoekt mij een stuk of tien kasten en luiken te openen. Hij is tevreden na het beantwoorden van de vraag op wapens en drones. Ik ben vrij voor sightseeing.

Een bezoek aan de medina is natuurlijk het hoogte punt, zelfs op nieuwjaarsdag het is een drukte van belang overal Arabische shopjes en winkeltjes met kruiden, noten, vijgen, dadels etc. De Marokkanen die in Holland zijn geweest weten je gauw te traceren en ja hoor hij wist een telecom shop voor mij en heb ik maar even koffie met hem gedronken voor 2 euro, waarschijnlijk te duur. Het kopen van een simkaart en plaatsen hebben ze even voor me gedaan en in een oogwenk had ik 5 Go data en lag FB en Whatsapp weer voor mij open. Het was een groot goed om nog even te shoppen voor dadels, vijgen, granaatappel en bananen. Even kijken bij de verschillende kramen levert toch al gauw een behoorlijk prijs reductie. Na afloop even een half kippetje gegeten en kon kon ik voldaan weer naar boord.

De nacht was minder prettig met het opkomende tij liep er een behoorlijke swell mee naar binnen en lag de boot als een gek te halen. Midden in de nacht werd het zo rustig en ik dacht dat kan niet, bleek de achter tros zich los gerommeld te hebben, uiteraard had ik hem niet goed vastgezet. Ook was het water zo hoog geworden dat de willen boven de kade uitsprongen en lag de boot tegen het beton aan, jammer. Ook was al het olie van de vissersvloot mijn kant op gedreven en buitenboord was alles vies van de olie. Mijn buik was er vol van ik vertrek morgenmiddag weer.

Kerst in Gibraltar jaarwisseling in Tarifa

01 January 2018 | Tarifa
Good
Na vliegtuig, bus en taxi ben ik weer aan boord, nog even betalen bij de havenmeester en dat viel reuze mee, ca 13 euro per dag.

Met een lichte wind tegen en windstiltes loop ik na 30 uur weer La Linea binnen en met een nieuwe crew in aankomst moet het toch een gezellige kerst worden. En dat wordt het ook, kerstavond in de Engelse pub. Met een grote loterij valt ons een doos met toffees ten deel, het is gezellig met al die Engelse en een verdwaalde Duitser.

Na een paar dagen voor anker en een bezoek van de Guardia Civiel op naar Ceuta na een comfortabele reis meren we met de kont naar de kade en krijgen een lijn voor op de boeg. Ceuta is een mooi gerestaureerde vestingstad en ziet er beter uit dan de Spaanse steden die ik tot voor kort heb gezien. Ceuta is een eiland en in het verleden vond elke groot macht het van belang om Ceuta in bezit te hebben. Voor meer info zie dan de volgende link: http://www.bestemminginbeeld.nl/stedentrip/europa/spanje/ceuta/actueel/specials/2420/ceuta_een_strategisch_stukje_spanje_aan_de_noordkust_van_marokko.html

Volgende dag naar de havenmeester, die wist te vertellen dat het haventarief 43 euro was. Dit vond ik te veel van het goede, zonder dat het nou echt een fijne haven was. Samen met het feit dat de crew gemeld heeft om verder over de wal te reizen besluit ik dan ook om 13.00 vertrekken en opzoek naar een ankerplek naast Monte Hacho met daarop het fort van de Byzantijnen.

Deze kant van het eiland ziet er wat geheimzinnig uit, het is de hele nacht zwaar verlicht en ik krijg het gevoel dat er een kamp is voor vluchtelingen die de grens zijn over gekomen. Stilletjes houd ik er rekening mee dat ik weleens bezoek van de militaire politie zou kunnen krijgen.

Er is slechts een kleine richel om te ankeren, en zal het anker richting de rotswand wel houden maar naar de zee toe is voor mij een onzekerheid. Het wordt een onrustige nacht, de stroom is echt wel aanwezig en voert golven mee en houdt de boot aardig in beweging. Vervelender wordt het wanneer de ankerketting over de grond begint te schrapen, van slapen komt er echt niet veel. Het anker alarm gaat af omdat het anker onvoldoende houdt. Om 9.00 schiet ik uit mijn slaap wakker en ben blij dat ik kan vertrekken.

Het schip klaar maken, anker op, grootzeil op, HA uitgerold en varen we richting Tarifa. Het wordt een mooi tochtje aan de wind en met een paar slagen langs de zuidkant van Spanje loop ik Tarifa binnen.

Volgens mijn kaart is er een ankerplek in de buitenhaven maar besluit om naar de kom te varen. Een pilotbootje komt mij tegemoet en meldt dat de ferry op mij ligt te wachten, dat komt mooi uit met deze nauwe doorgang en ik krijg een mooie plek aan een groot ponton. En is de enige plek waar jachten kunnen liggen.

Even later komt de havenpolitie langs en vraagt of ik met al mijn papieren wil meekomen. Een aardige vent half engels en spaans babbelen we over oud en nieuw en vult hij de nodige gegevens in zijn super trage computer in. Uiteindelijk moet ik 14.00 euro betalen, dat is mooi, e.e.a. is te wijten aan de verkeerde breedte die is ingevoerd, hij verandert het niet. Hij en zijn collega vertellen breed uit over het eten van 12 druiven bij het slaan van de klepel voor middernacht. Hallo ik heb geen druiven en er is geen winkel open, geen probleem we komen u straks druiven brengen. Nou een uur later ja hoor met twee man worden de druiven gebracht. Leuk hé. De jaarwisseling stelt daar niet veel voor her en der een knal en vuurwerk.

Almerimar

19 December 2017 | Almerimar
Mooi zeilweer tot vutloos
De omgeving van Almerimar is een ware lust voor een Westlander, het staat er namelijk vol met zgnd Greenhouses, een soort plastic kassen. Over een tiental kilometers van het strand tot op de berghelling. Een taxichauffeur zat in de handel van de groenten en leverde ook veel aan Nederland.

Almerimar is ook iets apart, het is in de vorige eeuw als een resortcentrum gesticht waar een groot deel van te koop staat, er is een aanzienlijke hoeveelheid ligplaatsen die nog lang niet vol is. En dat heeft weer voordelen voor de liggelden en die zijn waarschijnlijk de laagste in de Med.

Er zijn veel langliggers uit allerlei landen van Europa en een aantal is aan het werk gegaan, er is dus een RSV lasser die mooi even een gebroken draadeinde van de Windpilot kon lassen maar ook de spanschroef onder de ankerbalk onder handen kon nemen omdat hij door de krachten krom was gegaan. Het draadeind is vervangen door een RVS buis en is nu een stuk steviger. In de haven ontdekte ik enpassend ook nog dat de borgmoer van het Windpilot roer er af was, ongemerkt had het voor hele vervelende situaties kunnen zorgen.

Er is een uitgebreide werf waar iedereen klust, zoals de Australiërs die we al een paar keer tegen waren gekomen en ze boden gelijk aan om langs te komen voor een Beer. Met een technische scheepswinkel erbij voorzien van de echte reparatie onderdelen onder leiding van een Engelsman, hier kun je echt wel terecht en dat zal ik waarschijnlijk ook wel doen in juni ipv Lisboa. Bij inspectie van het zeil was er een kunststof leuver gebroken en deze ook maar gelijk vervangen, het is een klein naaiklusje wat zo gepiept is maar het zeil uit de rail en weer terug duurt veel langer.

Met de boot weer gereed en kon ik met Boomer naar Nederland om een aantal zaken te regelen maar vooral om specifiek eten op te halen zoals havermout, rozijnen, muslirepen en pinda's. Ook nog even bij Dekker langs om het reddingsboeilicht om te ruilen, ondanks de solide constructie is er water ingekomen en was de printplaat aangetast. Ook nog even naar de drogues gekeken en hadden ze een mooie stevige voor een 47 voeter. Hij is aanzienlijk groter dan degene die ik nu heb en ben ik wel benieuwd hoe het zal werken, al hoewel in de verpakking laten zitten is natuurlijk wel het beste.

Bij terugkomst op naar Gibraltar voor de kerst.
Vessel Name: Charlie
Vessel Make/Model: First 47.7
Hailing Port: Amsterdam
Crew: Gerard & Boomer
About: Boomer is a Shih Tzu
Charlie's Photos - Main
5 Photos
Created 26 June 2017
2 Photos
Created 9 September 2015