Voyage of Fruit de Mer

Vessel Name: Fruit de Mer
Vessel Make/Model: 13,5 mtr. aluminium midzwaard
Hailing Port: Netherlands
Crew: Gerrit and Anne-Mieke Weijers
About:
Gerrit and Anne-Mieke will be making a world cruise from July 2009 until .....? Making plans as we go along. We left the Netherlands in the summer of 2009. We sailed the Carieb, Bahamas and US in 2010. Crossed the Atlantic once more in 2011 to the Carieb. [...]
Extra: Copyright © 2009-2017 Gerrit Weijers Alle rechten voorbehouden - All rights reserved
28 November 2016 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika
17 November 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika
28 October 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika
14 October 2016 | Moramba Bay, Madagaskar
05 October 2016 | Nosy Sakatia Madagaskar
20 September 2016 | Le Port, Reunion
08 September 2016 | Port Louis
18 August 2016 | Christchurch
31 July 2016 | Mauritius
19 July 2016 | Port Louis
10 July 2016 | Port Louis
26 June 2016 | Rodrigues
11 June 2016 | Rodriguez
23 May 2016 | Cocos keeling
02 May 2016 | Lingga South
19 April 2016 | Pangkor
25 March 2016 | rebak marina, langkawi
09 March 2016 | Rebak marina, Langkawi
18 February 2016 | Kuah
Recent Blog Posts
28 November 2016 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika

Naar Nederland

Op weg naar en van de wildparken zien we veel plantages van eucalyptusbomen. Zuid Afrikaan Phil en Beth, tafelgenoten bij een etentje van de jachtclub, zeggen dat er papier van gemaakt wordt, maar niet in Zuid Afrika. De bomen worden hier versnipperd om de laadruimte van schepen beter te benutten, en [...]

17 November 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika

Big 5, Ugly 5 en andere wilde beesten

Een uur rijden vanaf onze marina zijn twee wildparken. We gaan eerst naar het wetlandpark in St. Lucia voor een boottocht om hippos (nijlpaarden) te zien. Als we naar de boot lopen zien we mensen die vis voeren aan een grote krokodil, ze staan vlakbij het water, wat als het beest zin heeft in een wat groter stuk vlees? We zien tientallen hippos net met hun kop boven het water, ze zwemmen niet maar lopen over de bodem. S'nachts komen ze uit het water en scharrelen het dorp in, grazen op gazons en drinken uit zwembaden. Agressieve beesten, ze zien er sloom uit maar kunnen 40 km/uur en als ze je te pakken krijgen overleef je die grote bek niet. Er komen in Zuid Afrika meer mensen om door hippos dan door alle Big 5 dieren bij elkaar. De Big 5 zijn in potentie levensgevaarlijk voor mensen en de hippo hoort er niet eens bij! We maken een toer met gids Matthew in het Hluhluwe (spreek uit schloeschloewie!) wildpark in een jeep, leuk en interessant omdat een gids meer ziet dan jezelf en veel weet over beesten en natuur. Natuurlijk gaan we voor de Big 5 maar er zijn meer bijzondere dieren zoals hagedissen, vogels en insecten. De eerste twee dagen zien we geen olifanten, alleen hun enorme hopen poep. Wat een grote mestkevers zitten daar op, zelfs kleine dieren zijn hier groot. Grappig hoe de kevers mestballen maken en wegrollen om te begraven en eitjes in te leggen. We zien nieuwe soorten vogels zoals de knalgele mannetjes wever die kunstig een nestje van groene grasprieten vlecht. Als het vrouwtje het afkeurt moet hij het slopen en opnieuw beginnen. We zien zebra's met een veulen, springbokken die zo van een pas geverfde wc bril lijken te komen en een aap met blauwe ballen. Buffels en neushoorns turven we als eerste 2 van de Big 5. We doen ook de Ugly 5. Bovenaan onze lijst staat de warthog, een soort wild zwijn. Op de 2e plek het wildebeest die ook zo heet in het engels. Nooit van gehoord, het dier ziet er een beetje uit alsof het van overgebleven onderdelen van andere beesten in elkaar is gezet, de achterkant van een paard, de kop van een koe, de neus van een ezel etc. We keutelen rond in ons kleine witte huurautootje kris kras door het natuurgebied, niet te snel anders zie je niks. De lokale slager rijdt ons voorbij, even later staat hij stil, wat is er? Een olifant, een mannetje alleen en die zijn gevaarlijk, deze heeft vorige week nog een gids doodgeknepen. Enorm wat een beest! Met heilig ontzag wachten we geduldig tot hij al takken plukkend en krakend tussen de groene bomen is verdwenen. Een paar uur later moeten we wachten voor een kudde olifanten met een paar kleintjes erbij die de weg oversteekt voor en achter ons autootje. Ze komen indrukwekkend dichtbij maar trekken zich niets van ons aan. Dat is 3 van de 5 en nog steeds geen giraffe al hoort die niet bij de Big 5. We zien ze in het zuidelijk deel van het park, een van heel dichtbij, mooie beesten. Leuk hoe het vogeltje insekten pikt uit zijn vacht. We bouwen het mooi op want pas de laatste dag zien we een leeuw die ligt te slapen in de zon. Dat is 4, het luipaard moet wachten tot een volgende keer.

28 October 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika

Wind, stromingen en een lekkend luik

Een beetje spijtig varen we weg uit Moramba Bay. We hadden best nog wat willen blijven maar zijn eigenlijk al een dag te laat. We moeten opschieten om nog net in een gebied met wind te blijven dat langzaaam wegtrekt naar het westen van het Mozambique kanaal. De oversteek van 1350 mijl is lastig en gevreesd bij zeilers, je kunt te maken krijgen met harde wind uit wisselende richtingen in combinatie met sterke stromingen. Laptops en tablets zijn niet meer weg te denken in onze navigatie. We hebben twee verschillende kaartsystemen op de ipad, een andere op de laptop en weer een andere in de plotter van het boordsysteem. Er zijn twee programma's geinstalleerd om satellietfoto's te downloaden waarop riffen en zandbanken zijn te zien met je eigen gps positie erin. Voor onze oversteek naar Zuid Afrika gebruiken we gribfiles om windrichting, -sterkte en golfhoogtes te zien en RTOFS kaarten voor stroomrichting en -sterkte, dagelijks vers via de ssb radio. Gek genoeg gaat de stroom niet in een rechte lijn naar het zuiden maar zijn het twee grote cirkels (zie kaartje foto's). 2-3 knopen stroom, de moeite waard om rekening mee houden! We puzzelen om een pad te vinden met gunstige stroom en tegelijk een bezeilde koers want de wind gaat tegen draaien. Het lukt ons net, door vrij hoog aan de wind, 40/50 graden, te varen. We maken dagen van 175 - 185 mijl, niet gek met een windje van maar 13 knopen! Twee boten die tegelijk met ons zijn vertrokken en kennelijk een minder gunstige route hebben gekozen liggen al 180 mijl achter ons. Helaas ligt de boot oncomfortabel schuin en stampt in de korte steile golven. En dan breekt spontaan de hendel van een luikje in het kajuitdak waardoor het niet meer sluit! Verbazend hoeveel water er binnen komt door het buiswater en helemaal als een golf over het dek spoelt. Hoe snel kun je een probleem hebben! Met een tonnetje onder spanbanden, waarmee de bijboot op het dek gesnoerd zit, kan ik het luik provisorisch van buiten dicht drukken. De hendel lijm ik met een sterke lijmkit maar dat moet 24 uur drogen. En de provisorische reparatie is niet echt dicht, zo om het uur loopt er een flinke golf over dek, dan regent het binnen en moet er worden gedweild. Van slapen komt niet veel. Gelukkig is het lijmen goed gelukt en het luikje na 24 uur weer waterdicht. De laatste 250 mijl zijn het spannendst. Hier zijn de depressies echt gemeen. Om de paar dagen komt er een harde wind van 30-40 knopen uit het zuiden die in gaat tegen een stroom van 2-3 knopen met als gevolg gevaarlijk steile brekende zeeën die tot monstergolven kunnen groeien waarin zelfs vrachtschepen schade varen. We zijn net voorbij Maputo als verse gribfiles zo'n harde wind voor het laatste stuk naar Richards Bay voorspellen. Gaan ankeren bij Maputo is eigenlijk geen goede optie, je ligt er wel beschut tegen wind uit het zuiden maar niet tegen de noordooster die eerst nog stevig blaast. We zien een andere mogelijkheid, 100 mijl uit de kust blijven, dan hou je noordoosten wind en tegen de tijd dat je Richards Bay dwars hebt is de zuidenwind al zo ongeveer naar het noorden weg getrokken. Perfect plan, als we niet te vroeg richting kust zouden zijn gevaren (we willen er zo graag zijn). We komen in de staart van de depressie met 15-20 knopen wind en opeens zet de stroom ons ook nog naar het noorden! Tegen alle logica in maar volgens de pilot kan dat soms gebeuren. We drijven behoorlijk af en moeten nog 20 mijl tegen golven, en gelukkig afnemende wind, opboksen naar Richards Bay. Om een uur s'nachts leggen we aan, na 8 dagen en 18 uur varen. Een stevige pot gezeild en een hobbel goed genomen!

14 October 2016 | Moramba Bay, Madagaskar

Paradijs, maar niet voor iedereen

Madagaskar is een zeilersparadijs. S'nachts valt de wind weg en na de koffie s'ochtends komt een windje van 15 knopen om naar de volgende schilderachtige ankerplek te varen. Blauwe zee, verblindend witte stranden, groene heuvels dichtbij en bergen in de verte. Hier en daar een dorpje van hutjes met palmbladeren dak tussen het groen. De mensen zijn arm, armer dan in Vanuatu of Indonesie of waar we dan ook gezien hebben. Meestal komt er wel een kano naar ons toe varen die iets wil verkopen of ruilen. We verkopen geen nee, bijna dagelijks krab op het menu heeft onze stoelgang behoorlijk versneld dus proberen we wat variatie. Een mannetje heeft een soort takkenbosjes, is het om te eten? Kruiden? Hij spreekt geen woord Frans of Engels dus kopen we het gewoon. Later horen we dat ze het roken, de een zegt dat je er dizzy van wordt en de ander dat je er lekker van kan slapen. Marihuana, ik heb eigenlijk geen idee hoe dat er uit ziet en ik ben nog wel een hollander! We geven het aan, deze keer een leuke mevrouw die langs komt met krabben, en die er blij mee is. Voor kinderen hebben we bellenblaas potjes en het is geweldig om hun verraste blikken te zien en de stralende gezichtjes als ze het ding krijgen. We ankeren bij het eilandje Komba dat een natuurpark heeft met lemurs, een soort aapjes. Gids Marcel gaat met ons mee, we voeren de lemurs en zien er zelfs een met een jong die zich om haar middel klemt. En Marcel vindt een kameleon die wij zelf nooit gezien zouden hebben. Langzaam hoppen we langs de kust verder naar het Zuiden. We verbazen ons over de vele zeilende vrachtvaarders die we overal tegenkomen, sommige tot op de draad versleten. Laden en lossen gaat ook in handkracht, de boot valt droog. Balen op de nek en als het te lang duurt en het tij komt weer op dan lopen ze door het water tot de vracht gelost is. De ene ankerplek is nog mooier dan de andere maar Moramba Bay springt er wel uit. In de toegang tot de lagune van de baai liggen kleine eilandjes die bij laag water een beetje een paddestoelvorm hebben. Op de wal indrukwekkende baobab bomen, verstilde reuzen die zo uit een kinderboek lijken te komen, prachtig en indrukwekkend. Madagaskar lijkt een paradijs met al deze mooie plekjes maar het leven hier is niet alleen romantiek, er is ook een harde werkelijkheid. De zoon van de chef van het dorp heeft gangreen in zijn vinger. de vinger moet al als verloren worden beschouwd en hij wil niet naar het ziekenhuis. Wil niet? Brigitte, half Franse, half Madagskaraanse die hier woont, zegt dat een goede behandeling in het ziekenhuis heel duur is. Maar niet voor onze begrippen: honderdvijftig Euro! En er is geen benzine voor het transport. Met de drie boten in de baai zijn geld en benzine snel geregeld. Hopen dat het goed komt. Vanaf hier gaan we oversteken naar Zuid Afrika, Anne-Miekes bil is zo goed als genezen en er is een goed weatherwindow. 1300 mijl te gaan met veel lichte winden dus zullen we er wel een dag of 10 over gaan doen.

05 October 2016 | Nosy Sakatia Madagaskar

Aanvaring met een vis!

Na een gezellig etentje in het resort op het eilandje Sakatia in Madagaskar tuffen we rustig terug in ons bijbootje. We schrikken drie vissen op van de soort die met zijn staart slaand over het water rent. Alleen schiet er eentje de verkeerde kant op, naar ons toe! Met een klap slaat hij tegen ons bootje. Anne-Mieke geeft een gil, auw! De vis heeft met zijn scherpe bek een diepe en flink bloedende wond in haar linkerbil gespietst! We hadden wel bijzondere dieren verwacht hier in Madagaskar maar dit is toch wel heel bizar! Wat nu? De medische zorg staat hier niet hoog aangeschreven en bovendien waar vinden we die midden in de nacht? Niet op dit kleine eilandje. Gelukkig hebben we een goed gevulde EHBO kist en een paar boekjes als gebruiksaanwijzing, daarmee leg ik een eerste noodverband. Voor de zekerheid raadplegen we naderhand toch maar Klaas per telefoon voor een zeer gewaardeerd consult op afstand. Later horen we dat zo’n vis een bijbootje van vrienden van vrienden lek heeft gestoken. We hebben deze vissen vaak in Indonesie over het water zien stuiteren. Een beetje googelen leert dat het needlevissen zijn, die wel meer dan een meter lang kunnen worden, 60 km/uur kunnen halen en wel vaker mensen min of meer ernstig hebben verwond, waarvan enkele met dodelijke afloop. Nou, dat had dus nog slechter kunnen aflopen. Als dit gebeurt zijn we al een week in Madagaskar. We hebben een perfecte overtocht gehad vanuit Reunion met een ideaal windje van 12-15 knopen schuin achter. Bijna de hele weg stroom mee, we varen in een boog om de gunstige stroom van de stroomkaart op te zoeken, en dat lukt nog ook. Enige probleem is dat we sneller gaan dan berekend. Het lijkt erop dat we midden in de nacht aankomen ipv de volgende ochtend vroeg. Maar de laatste dag krijgen we zoveel stroom mee, 2-3 knopen, dat we zelfs nog net in het laatste daglicht de noordkaap halen. We ronden de kaap alsof we over een rustig binnenmeertje varen, een beetje een anticlimax na alle verhalen over harde wind en hoge golven. Een paar uur later valt het anker in het pikdonker achter een mooi klein eilandje. Eerst maar eens een dagje bijkomen en ons 35e “in een nieuw land aangekomen flesje bubbels” open trekken. Een jubileumpje, 35 landen aangedaan op onze reis. In dagtochten gaan we verder, we ankeren in baaien bij kleine dorpjes. De mensen zijn arm en hebben behoefte aan van alles, vislijn, haakjes, t-shirts, broeken, bakolie, touw etc. Maar ze bedelen niet, ze komen in hun boomstamkano’s en bieden fruit, groente, eieren, vis, krabben en zelfs kreeften aan als ruil. Dat vinden we wel mooi, er is niet veel waardigheid in bedelen, ruilhandel is voor beide partijen veel bevredigender. Na een paar dagen hebben we een aardige voorraad verse spullen. De eieren zijn een beetje apart, groenig met vlekjes, een beetje als kwarteleitjes maar dan veel groter. Gekookt smaken ze goed maar liggen urenlang als een steen op de maag. Niet onze favoriet, die prijs gaat naar de krabben, die zijn geweldig!

20 September 2016 | Le Port, Reunion

Vulkaaneruptie en hiken in Reunion

Good morning Sir! De immigratie ambtenaar staat opeens op de wal om ons uit te klaren uit Mauritius. Ik schrik op, grijp de map met papieren, klim op de wal en mijn paspoort glijdt er uit, in het water... Gebiologeerd kijk ik er naar, het blijft nog drijven ook. Vlug spring er achter aan! roept Anne-Mieke. Even aarzel ik, het schiet door me heen dat er veel moeite is gedaan om het paspoort fraudebestendig te maken, maar is het ook waterbestendig? Als paspoort en ik zijn afgespoeld en opgedroogd is de enige schade de uitgelopen inkt van stempels die er in China zijn ingezet, andere landen gebruiken kennelijk een betere kwaliteit. We hebben een perfect windje om naar Reunion te zeilen. Midden in de nacht zie ik een rood licht, een vuurpijl? Iemand in nood, moet ik er heen varen? Dan zie ik het weer, maar vreemd genoeg blijft het op dezelfde hoogte hangen, een vuurpijl daalt normaal gesproken langzaam naar beneden. Een heteluchtballon dan? Met de verrrekijker zie ik een grote vlam en dan daagt het, dat moet de vulkaan van Reunion zijn. Dat je die op een afstand van 35 mijl ziet! Volgens de havenmeester in Reunion is dat ook niet normaal want de vulkaan is de dag ervoor heel onverwacht uitgebarsten. Een paar dagen later rijden we er naar toe, het dichtst bij gelegen uitkijkpunt zit in de wolken. Een stukje verder er vandaan kunnen we het net zien, indrukwekkend om de lava de lucht in zien te vliegen en het gesis en gebulder te horen. Bijzonder natuurgeweld dat ook de Reunioners zelf willen zien. Tegen het eind van de dag zijn de parkeerplaatsen bijna vol en nog komen er rijen auto's aanstuiven over de vlakte voor de vulkaan. De vulkaan is onze afsluiting van een driedaagse wandeltocht door Le Cirque de Mafate, een reusachtige niet meer actieve vulkaankrater met een doorsnee van tientallen kilometers in het binnenland van Reunion. We klauteren via een steil pad met veel trappen, rotsen of boomstammetjes vijfhonderd meter naar beneden. De natuur is bijzonder, aparte bomen, mosachtige sluiers aan de takken en steeds wisselend uitzicht over spectaculair diepe dalen of tegen een steile kraterwand. We zien een rivier in een gat in de rotsen verdwijnen en even later wandelen we door een zee van witte bloemetjes onder de bomen. We slapen in een "gite", eenvoudige accomodatie bij mensen thuis, weinig meer dan een bed in een houten schuurtje. Warm eten wat de pot schaft, samen met de andere gasten. Een bont gezelschap, wij treffen Zwitsers, Duitsers, Fransen, Oostenrijkers en Reunioners aan onze tafel, gezellig! Het menu is beide dagen kip met rijst, linzen, sla en pruimenjenever, een combinatie die onze spijsvertering aardig op gang weet te brengen. We genieten geweldig van het lopen en klauteren door de mooie natuur en kunnen ons goed voorstellen dat mensen hier komen voor een wandelvakantie van een paar weken. Maar die tijd gunnen wij ons er niet voor. We hebben nog een flink stukje zeilen voor de boeg rondom Madagaskar wat ook heel bijzonder moet zijn. Bovendien zijn de weersvooruitzichten zeldzaam goed om rond de Noordpunt van Madagaskar te varen, dus die kans nemen we waar. We gaan woensdag vertrekken, 640 mijl (ongeveer vijf dagen) te gaan.

Naar Nederland

28 November 2016 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika
Gerrit, zonnig 31 graden
Op weg naar en van de wildparken zien we veel plantages van eucalyptusbomen. Zuid Afrikaan Phil en Beth, tafelgenoten bij een etentje van de jachtclub, zeggen dat er papier van gemaakt wordt, maar niet in Zuid Afrika. De bomen worden hier versnipperd om de laadruimte van schepen beter te benutten, en gaan dan naar Japan of Europa. Altijd interessant om te praten met mensen die in het land wonen. Ze hebben geen hoge pet op van president Jacob Zuma en zijn ANC dat in allerlei corruptieschandalen is verwikkeld en snel draagvlak verliest. Ze hebben meer vertrouwen in de Democratic Alliance die flink heeft gewonnen in de laatste verkiezingen. De economie van ZA doet het niet goed, er is 40% werkeloosheid wat veel onrust en geweld veroorzaakt. Phil en Beth zijn opgegroeid tijdens de apartheid en vinden het goed dat het niet meer bestaat maar hebben nu het gevoel dat het omgekeerde aan de hand is en blanken gediscrimineerd worden o.a. bij het krijgen van banen en openbaar bestuur functies. De meeste blanken die we spreken zijn niet erg positief over hun Afrikaanse medeburgers. Het valt ons op dat beide bevolkingsgroepen hier in Richards Bay nauweijks geintegreerd lijken te zijn. We zien geen gemengde gezelschappen op straat, in winkels of restaurants, onze jachtclub bijvoorbeeld heeft alleen blanke leden. Wel zijn de werkers op het jachthaventerrein Afrikanen maar de bazen zijn blank. Er lijkt nog een hele weg te gaan wat Phil en Beth beamen, wellicht dat de jonge generaties makkelijker naar elkaar toegroeien nu die samen op school gaan. De sfeer in de marina/jachtclub is erg gezellig, veel zeilers blijven hier een tijdje om bij te komen van de overtocht en voor een tripje naar de wildparken. Maandag en vrijdag is er een braai, een Afrikaanse bbq met enorme biefstukken. Woensdag happy hour waarbij nieuw aangekomen interntionale zeilers een fles champagne krijgen aangeboden. Het is een goed weerzien met veel bekenden maar ook alweer afscheid nemen. Want inmiddels staat Fruit de Mer op de wal en is na een grondige voorjaarsschoonmaak klaar voor een lange periode in de opslag. We vliegen op 28 november terug naar Nederland voor een half jaar voor o.a. de bruiloft van Annerieke en Job en om de Kerst met mijn moeder door te brengen. De feestdagen staan voor de deur, de eerste kerstbrieven komen langs en dat lijkt me een mooi moment om ook eens nautisch terug te kijken op 2016 en nog verder op onze hele reis sinds 2009:
• 6831 mijl gevaren in 2016
• 41.347 mijl de hele reis (76.574 km)
• 472 motoruren in 2016
• 3295 motoruren in totaal
• 9061 liter diesel verstookt, 280 liter benzine en 140 kg gas de hele reis
• 84 liter antifouling totaal op de boot gesmeerd en toch nog tig keer gedoken om pokken er af te schrobben
• 1 x aanvaring met een vis (Anne-Mieke)
• 4x een oceaan overgestoken
• Voor de 35e keer een “in een nieuw land aangekomen fles champagne” opgedronken, dat dachten we al in Madagaskar te doen maar dat was een rekenfout.
• 3 bruiloften, 1 begrafenis en 2 besnijdenisfeesten meegemaakt
En heel veel andere mooie ervaringen. We vinden het nog steeds leuk en zijn van plan om midden 2017 weer terug naar Zuid Afrika te gaan voor meer onderhoud aan de boot, meer wilde beesten en meer mijlen zeilen.

Big 5, Ugly 5 en andere wilde beesten

17 November 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika
Gerrit, 26 graden, half bewolkt
Een uur rijden vanaf onze marina zijn twee wildparken. We gaan eerst naar het wetlandpark in St. Lucia voor een boottocht om hippos (nijlpaarden) te zien. Als we naar de boot lopen zien we mensen die vis voeren aan een grote krokodil, ze staan vlakbij het water, wat als het beest zin heeft in een wat groter stuk vlees? We zien tientallen hippos net met hun kop boven het water, ze zwemmen niet maar lopen over de bodem. S'nachts komen ze uit het water en scharrelen het dorp in, grazen op gazons en drinken uit zwembaden. Agressieve beesten, ze zien er sloom uit maar kunnen 40 km/uur en als ze je te pakken krijgen overleef je die grote bek niet. Er komen in Zuid Afrika meer mensen om door hippos dan door alle Big 5 dieren bij elkaar. De Big 5 zijn in potentie levensgevaarlijk voor mensen en de hippo hoort er niet eens bij! We maken een toer met gids Matthew in het Hluhluwe (spreek uit schloeschloewie!) wildpark in een jeep, leuk en interessant omdat een gids meer ziet dan jezelf en veel weet over beesten en natuur. Natuurlijk gaan we voor de Big 5 maar er zijn meer bijzondere dieren zoals hagedissen, vogels en insecten. De eerste twee dagen zien we geen olifanten, alleen hun enorme hopen poep. Wat een grote mestkevers zitten daar op, zelfs kleine dieren zijn hier groot. Grappig hoe de kevers mestballen maken en wegrollen om te begraven en eitjes in te leggen. We zien nieuwe soorten vogels zoals de knalgele mannetjes wever die kunstig een nestje van groene grasprieten vlecht. Als het vrouwtje het afkeurt moet hij het slopen en opnieuw beginnen. We zien zebra's met een veulen, springbokken die zo van een pas geverfde wc bril lijken te komen en een aap met blauwe ballen. Buffels en neushoorns turven we als eerste 2 van de Big 5. We doen ook de Ugly 5. Bovenaan onze lijst staat de warthog, een soort wild zwijn. Op de 2e plek het wildebeest die ook zo heet in het engels. Nooit van gehoord, het dier ziet er een beetje uit alsof het van overgebleven onderdelen van andere beesten in elkaar is gezet, de achterkant van een paard, de kop van een koe, de neus van een ezel etc. We keutelen rond in ons kleine witte huurautootje kris kras door het natuurgebied, niet te snel anders zie je niks. De lokale slager rijdt ons voorbij, even later staat hij stil, wat is er? Een olifant, een mannetje alleen en die zijn gevaarlijk, deze heeft vorige week nog een gids doodgeknepen. Enorm wat een beest! Met heilig ontzag wachten we geduldig tot hij al takken plukkend en krakend tussen de groene bomen is verdwenen. Een paar uur later moeten we wachten voor een kudde olifanten met een paar kleintjes erbij die de weg oversteekt voor en achter ons autootje. Ze komen indrukwekkend dichtbij maar trekken zich niets van ons aan. Dat is 3 van de 5 en nog steeds geen giraffe al hoort die niet bij de Big 5. We zien ze in het zuidelijk deel van het park, een van heel dichtbij, mooie beesten. Leuk hoe het vogeltje insekten pikt uit zijn vacht. We bouwen het mooi op want pas de laatste dag zien we een leeuw die ligt te slapen in de zon. Dat is 4, het luipaard moet wachten tot een volgende keer.

Wind, stromingen en een lekkend luik

28 October 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika
Gerrit, 25 graden, zwaar bewolkt
Een beetje spijtig varen we weg uit Moramba Bay. We hadden best nog wat willen blijven maar zijn eigenlijk al een dag te laat. We moeten opschieten om nog net in een gebied met wind te blijven dat langzaaam wegtrekt naar het westen van het Mozambique kanaal. De oversteek van 1350 mijl is lastig en gevreesd bij zeilers, je kunt te maken krijgen met harde wind uit wisselende richtingen in combinatie met sterke stromingen. Laptops en tablets zijn niet meer weg te denken in onze navigatie. We hebben twee verschillende kaartsystemen op de ipad, een andere op de laptop en weer een andere in de plotter van het boordsysteem. Er zijn twee programma's geinstalleerd om satellietfoto's te downloaden waarop riffen en zandbanken zijn te zien met je eigen gps positie erin. Voor onze oversteek naar Zuid Afrika gebruiken we gribfiles om windrichting, -sterkte en golfhoogtes te zien en RTOFS kaarten voor stroomrichting en -sterkte, dagelijks vers via de ssb radio. Gek genoeg gaat de stroom niet in een rechte lijn naar het zuiden maar zijn het twee grote cirkels (zie kaartje foto's). 2-3 knopen stroom, de moeite waard om rekening mee houden! We puzzelen om een pad te vinden met gunstige stroom en tegelijk een bezeilde koers want de wind gaat tegen draaien. Het lukt ons net, door vrij hoog aan de wind, 40/50 graden, te varen. We maken dagen van 175 - 185 mijl, niet gek met een windje van maar 13 knopen! Twee boten die tegelijk met ons zijn vertrokken en kennelijk een minder gunstige route hebben gekozen liggen al 180 mijl achter ons. Helaas ligt de boot oncomfortabel schuin en stampt in de korte steile golven. En dan breekt spontaan de hendel van een luikje in het kajuitdak waardoor het niet meer sluit! Verbazend hoeveel water er binnen komt door het buiswater en helemaal als een golf over het dek spoelt. Hoe snel kun je een probleem hebben! Met een tonnetje onder spanbanden, waarmee de bijboot op het dek gesnoerd zit, kan ik het luik provisorisch van buiten dicht drukken. De hendel lijm ik met een sterke lijmkit maar dat moet 24 uur drogen. En de provisorische reparatie is niet echt dicht, zo om het uur loopt er een flinke golf over dek, dan regent het binnen en moet er worden gedweild. Van slapen komt niet veel. Gelukkig is het lijmen goed gelukt en het luikje na 24 uur weer waterdicht. De laatste 250 mijl zijn het spannendst. Hier zijn de depressies echt gemeen. Om de paar dagen komt er een harde wind van 30-40 knopen uit het zuiden die in gaat tegen een stroom van 2-3 knopen met als gevolg gevaarlijk steile brekende zeeën die tot monstergolven kunnen groeien waarin zelfs vrachtschepen schade varen. We zijn net voorbij Maputo als verse gribfiles zo'n harde wind voor het laatste stuk naar Richards Bay voorspellen. Gaan ankeren bij Maputo is eigenlijk geen goede optie, je ligt er wel beschut tegen wind uit het zuiden maar niet tegen de noordooster die eerst nog stevig blaast. We zien een andere mogelijkheid, 100 mijl uit de kust blijven, dan hou je noordoosten wind en tegen de tijd dat je Richards Bay dwars hebt is de zuidenwind al zo ongeveer naar het noorden weg getrokken. Perfect plan, als we niet te vroeg richting kust zouden zijn gevaren (we willen er zo graag zijn). We komen in de staart van de depressie met 15-20 knopen wind en opeens zet de stroom ons ook nog naar het noorden! Tegen alle logica in maar volgens de pilot kan dat soms gebeuren. We drijven behoorlijk af en moeten nog 20 mijl tegen golven, en gelukkig afnemende wind, opboksen naar Richards Bay. Om een uur s'nachts leggen we aan, na 8 dagen en 18 uur varen. Een stevige pot gezeild en een hobbel goed genomen!

Paradijs, maar niet voor iedereen

14 October 2016 | Moramba Bay, Madagaskar
Gerrit, 29 graden, zonnig
Madagaskar is een zeilersparadijs. S'nachts valt de wind weg en na de koffie s'ochtends komt een windje van 15 knopen om naar de volgende schilderachtige ankerplek te varen. Blauwe zee, verblindend witte stranden, groene heuvels dichtbij en bergen in de verte. Hier en daar een dorpje van hutjes met palmbladeren dak tussen het groen. De mensen zijn arm, armer dan in Vanuatu of Indonesie of waar we dan ook gezien hebben. Meestal komt er wel een kano naar ons toe varen die iets wil verkopen of ruilen. We verkopen geen nee, bijna dagelijks krab op het menu heeft onze stoelgang behoorlijk versneld dus proberen we wat variatie. Een mannetje heeft een soort takkenbosjes, is het om te eten? Kruiden? Hij spreekt geen woord Frans of Engels dus kopen we het gewoon. Later horen we dat ze het roken, de een zegt dat je er dizzy van wordt en de ander dat je er lekker van kan slapen. Marihuana, ik heb eigenlijk geen idee hoe dat er uit ziet en ik ben nog wel een hollander! We geven het aan, deze keer een leuke mevrouw die langs komt met krabben, en die er blij mee is. Voor kinderen hebben we bellenblaas potjes en het is geweldig om hun verraste blikken te zien en de stralende gezichtjes als ze het ding krijgen. We ankeren bij het eilandje Komba dat een natuurpark heeft met lemurs, een soort aapjes. Gids Marcel gaat met ons mee, we voeren de lemurs en zien er zelfs een met een jong die zich om haar middel klemt. En Marcel vindt een kameleon die wij zelf nooit gezien zouden hebben. Langzaam hoppen we langs de kust verder naar het Zuiden. We verbazen ons over de vele zeilende vrachtvaarders die we overal tegenkomen, sommige tot op de draad versleten. Laden en lossen gaat ook in handkracht, de boot valt droog. Balen op de nek en als het te lang duurt en het tij komt weer op dan lopen ze door het water tot de vracht gelost is. De ene ankerplek is nog mooier dan de andere maar Moramba Bay springt er wel uit. In de toegang tot de lagune van de baai liggen kleine eilandjes die bij laag water een beetje een paddestoelvorm hebben. Op de wal indrukwekkende baobab bomen, verstilde reuzen die zo uit een kinderboek lijken te komen, prachtig en indrukwekkend. Madagaskar lijkt een paradijs met al deze mooie plekjes maar het leven hier is niet alleen romantiek, er is ook een harde werkelijkheid. De zoon van de chef van het dorp heeft gangreen in zijn vinger. de vinger moet al als verloren worden beschouwd en hij wil niet naar het ziekenhuis. Wil niet? Brigitte, half Franse, half Madagskaraanse die hier woont, zegt dat een goede behandeling in het ziekenhuis heel duur is. Maar niet voor onze begrippen: honderdvijftig Euro! En er is geen benzine voor het transport. Met de drie boten in de baai zijn geld en benzine snel geregeld. Hopen dat het goed komt. Vanaf hier gaan we oversteken naar Zuid Afrika, Anne-Miekes bil is zo goed als genezen en er is een goed weatherwindow. 1300 mijl te gaan met veel lichte winden dus zullen we er wel een dag of 10 over gaan doen.

Aanvaring met een vis!

05 October 2016 | Nosy Sakatia Madagaskar
Gerrit, 26 graden, zonnig
Na een gezellig etentje in het resort op het eilandje Sakatia in Madagaskar tuffen we rustig terug in ons bijbootje. We schrikken drie vissen op van de soort die met zijn staart slaand over het water rent. Alleen schiet er eentje de verkeerde kant op, naar ons toe! Met een klap slaat hij tegen ons bootje. Anne-Mieke geeft een gil, auw! De vis heeft met zijn scherpe bek een diepe en flink bloedende wond in haar linkerbil gespietst! We hadden wel bijzondere dieren verwacht hier in Madagaskar maar dit is toch wel heel bizar! Wat nu? De medische zorg staat hier niet hoog aangeschreven en bovendien waar vinden we die midden in de nacht? Niet op dit kleine eilandje. Gelukkig hebben we een goed gevulde EHBO kist en een paar boekjes als gebruiksaanwijzing, daarmee leg ik een eerste noodverband. Voor de zekerheid raadplegen we naderhand toch maar Klaas per telefoon voor een zeer gewaardeerd consult op afstand. Later horen we dat zo’n vis een bijbootje van vrienden van vrienden lek heeft gestoken. We hebben deze vissen vaak in Indonesie over het water zien stuiteren. Een beetje googelen leert dat het needlevissen zijn, die wel meer dan een meter lang kunnen worden, 60 km/uur kunnen halen en wel vaker mensen min of meer ernstig hebben verwond, waarvan enkele met dodelijke afloop. Nou, dat had dus nog slechter kunnen aflopen. Als dit gebeurt zijn we al een week in Madagaskar. We hebben een perfecte overtocht gehad vanuit Reunion met een ideaal windje van 12-15 knopen schuin achter. Bijna de hele weg stroom mee, we varen in een boog om de gunstige stroom van de stroomkaart op te zoeken, en dat lukt nog ook. Enige probleem is dat we sneller gaan dan berekend. Het lijkt erop dat we midden in de nacht aankomen ipv de volgende ochtend vroeg. Maar de laatste dag krijgen we zoveel stroom mee, 2-3 knopen, dat we zelfs nog net in het laatste daglicht de noordkaap halen. We ronden de kaap alsof we over een rustig binnenmeertje varen, een beetje een anticlimax na alle verhalen over harde wind en hoge golven. Een paar uur later valt het anker in het pikdonker achter een mooi klein eilandje. Eerst maar eens een dagje bijkomen en ons 35e “in een nieuw land aangekomen flesje bubbels” open trekken. Een jubileumpje, 35 landen aangedaan op onze reis. In dagtochten gaan we verder, we ankeren in baaien bij kleine dorpjes. De mensen zijn arm en hebben behoefte aan van alles, vislijn, haakjes, t-shirts, broeken, bakolie, touw etc. Maar ze bedelen niet, ze komen in hun boomstamkano’s en bieden fruit, groente, eieren, vis, krabben en zelfs kreeften aan als ruil. Dat vinden we wel mooi, er is niet veel waardigheid in bedelen, ruilhandel is voor beide partijen veel bevredigender. Na een paar dagen hebben we een aardige voorraad verse spullen. De eieren zijn een beetje apart, groenig met vlekjes, een beetje als kwarteleitjes maar dan veel groter. Gekookt smaken ze goed maar liggen urenlang als een steen op de maag. Niet onze favoriet, die prijs gaat naar de krabben, die zijn geweldig!

Vulkaaneruptie en hiken in Reunion

20 September 2016 | Le Port, Reunion
Gerrit, 25 graden, zonnig
Good morning Sir! De immigratie ambtenaar staat opeens op de wal om ons uit te klaren uit Mauritius. Ik schrik op, grijp de map met papieren, klim op de wal en mijn paspoort glijdt er uit, in het water... Gebiologeerd kijk ik er naar, het blijft nog drijven ook. Vlug spring er achter aan! roept Anne-Mieke. Even aarzel ik, het schiet door me heen dat er veel moeite is gedaan om het paspoort fraudebestendig te maken, maar is het ook waterbestendig? Als paspoort en ik zijn afgespoeld en opgedroogd is de enige schade de uitgelopen inkt van stempels die er in China zijn ingezet, andere landen gebruiken kennelijk een betere kwaliteit. We hebben een perfect windje om naar Reunion te zeilen. Midden in de nacht zie ik een rood licht, een vuurpijl? Iemand in nood, moet ik er heen varen? Dan zie ik het weer, maar vreemd genoeg blijft het op dezelfde hoogte hangen, een vuurpijl daalt normaal gesproken langzaam naar beneden. Een heteluchtballon dan? Met de verrrekijker zie ik een grote vlam en dan daagt het, dat moet de vulkaan van Reunion zijn. Dat je die op een afstand van 35 mijl ziet! Volgens de havenmeester in Reunion is dat ook niet normaal want de vulkaan is de dag ervoor heel onverwacht uitgebarsten. Een paar dagen later rijden we er naar toe, het dichtst bij gelegen uitkijkpunt zit in de wolken. Een stukje verder er vandaan kunnen we het net zien, indrukwekkend om de lava de lucht in zien te vliegen en het gesis en gebulder te horen. Bijzonder natuurgeweld dat ook de Reunioners zelf willen zien. Tegen het eind van de dag zijn de parkeerplaatsen bijna vol en nog komen er rijen auto's aanstuiven over de vlakte voor de vulkaan. De vulkaan is onze afsluiting van een driedaagse wandeltocht door Le Cirque de Mafate, een reusachtige niet meer actieve vulkaankrater met een doorsnee van tientallen kilometers in het binnenland van Reunion. We klauteren via een steil pad met veel trappen, rotsen of boomstammetjes vijfhonderd meter naar beneden. De natuur is bijzonder, aparte bomen, mosachtige sluiers aan de takken en steeds wisselend uitzicht over spectaculair diepe dalen of tegen een steile kraterwand. We zien een rivier in een gat in de rotsen verdwijnen en even later wandelen we door een zee van witte bloemetjes onder de bomen. We slapen in een "gite", eenvoudige accomodatie bij mensen thuis, weinig meer dan een bed in een houten schuurtje. Warm eten wat de pot schaft, samen met de andere gasten. Een bont gezelschap, wij treffen Zwitsers, Duitsers, Fransen, Oostenrijkers en Reunioners aan onze tafel, gezellig! Het menu is beide dagen kip met rijst, linzen, sla en pruimenjenever, een combinatie die onze spijsvertering aardig op gang weet te brengen. We genieten geweldig van het lopen en klauteren door de mooie natuur en kunnen ons goed voorstellen dat mensen hier komen voor een wandelvakantie van een paar weken. Maar die tijd gunnen wij ons er niet voor. We hebben nog een flink stukje zeilen voor de boeg rondom Madagaskar wat ook heel bijzonder moet zijn. Bovendien zijn de weersvooruitzichten zeldzaam goed om rond de Noordpunt van Madagaskar te varen, dus die kans nemen we waar. We gaan woensdag vertrekken, 640 mijl (ongeveer vijf dagen) te gaan.
Fruit de Mer's Photos - Main
4 Photos
Created 28 November 2016
37 Photos
Created 17 November 2016
11 Photos
Created 28 October 2016
21 Photos
Created 14 October 2016
12 Photos
Created 5 October 2016
22 Photos
Created 20 September 2016
14 Photos
Created 8 September 2016
13 Photos
Created 18 August 2016
13 Photos
Created 31 July 2016
11 Photos
Created 19 July 2016
13 Photos
Created 10 July 2016
15 Photos
Created 26 June 2016
13 Photos
Created 11 June 2016
19 Photos
Created 23 May 2016
9 Photos
Created 2 May 2016
14 Photos
Created 19 April 2016
7 Photos
Created 25 March 2016
6 Photos
Created 9 March 2016
15 Photos
Created 18 February 2016
21 Photos
Created 7 December 2015
15 Photos
Created 10 November 2015
14 Photos
Created 27 October 2015
17 Photos
Created 22 October 2015
24 Photos
Created 8 October 2015
19 Photos
Created 25 September 2015
13 Photos
Created 21 September 2015
11 Photos
Created 8 September 2015
11 Photos
Created 22 August 2015
10 Photos
Created 9 August 2015
8 Photos
Created 20 July 2015
7 Photos
Created 7 July 2015
1 Photo
Created 15 June 2015
9 Photos
Created 5 June 2015
5 Photos
Created 25 May 2015
7 Photos
Created 25 May 2015
10 Photos
Created 3 May 2015
7 Photos
Created 25 April 2015
17 Photos
Created 7 March 2015
11 Photos
Created 17 February 2015
Lake Waikaremoana
13 Photos
Created 9 February 2015
14 Photos
Created 3 January 2015
21 Photos
Created 26 December 2014
9 Photos
Created 10 December 2014
27 Photos
Created 23 November 2014
10 Photos
Created 9 November 2014
12 Photos
Created 18 October 2014
9 Photos
Created 9 October 2014
15 Photos
Created 30 September 2014
20 Photos
Created 18 September 2014
14 Photos
Created 8 September 2014
10 Photos
Created 27 August 2014
20 Photos
Created 20 August 2014
5 Photos
Created 8 August 2014
13 Photos
Created 30 July 2014
22 Photos
Created 21 July 2014
7 Photos
Created 6 July 2014
18 Photos
Created 25 June 2014
5 Photos
Created 16 June 2014
19 Photos
Created 10 June 2014
8 Photos
Created 29 May 2014
2 Photos
Created 14 May 2014
6 Photos
Created 30 April 2014
9 Photos
Created 19 April 2014
5 Photos
Created 21 October 2013
20 Photos
Created 10 October 2013
23 Photos
Created 1 October 2013
22 Photos
Created 16 September 2013
familie reunie Canada
21 Photos
Created 26 August 2013
Yasawa eilanden
20 Photos
Created 21 July 2013
inclusief foto's vorige stukje Lau eilanden
48 Photos
Created 24 June 2013
Snorkelparadijs!
41 Photos
Created 26 May 2013
Overtocht naar Fiji
6 Photos
Created 10 May 2013
Vertrek uit Whangarei
16 Photos
Created 29 April 2013
Abel tasman, Cape Farewell
28 Photos
Created 28 March 2013
Fiordland, Southland en Otago
32 Photos
Created 28 February 2013
Hanmer Springs en Mt Cook
28 Photos
Created 3 February 2013
Zuidereiland
25 Photos
Created 30 December 2012
20 Photos
Created 15 November 2012
Opua, Nieuw zeeland
6 Photos
Created 22 October 2012
Tonga
36 Photos
Created 6 October 2012
Niue
20 Photos
Created 21 September 2012
Cook eilanden
21 Photos
Created 14 September 2012
Bora Bora
22 Photos
Created 28 August 2012
Raiatea en Tahaa
17 Photos
Created 20 August 2012
Tahiti
21 Photos
Created 6 August 2012
Tuamotus
22 Photos
Created 21 July 2012
Ua Pou
22 Photos
Created 3 July 2012
Hiva Oa en Fatu Hiva
18 Photos
Created 5 June 2012
Galapagos
40 Photos
Created 1 May 2012
Neptunus aan boord
22 Photos
Created 14 April 2012
Panama kanaal
18 Photos
Created 31 March 2012
San Blas eilanden
29 Photos
Created 25 March 2012
De Virgineilanden
22 Photos
Created 6 March 2012
De Virgineilanden
No Photos
Created 6 March 2012
Sint Maarten
17 Photos
Created 20 February 2012
13 Photos
Created 5 February 2012
Martinique
16 Photos
Created 22 January 2012
Grenada
21 Photos
Created 8 January 2012
Aangekomen in Grenada
17 Photos
Created 13 December 2011
20 Photos
Created 27 November 2011
30 Photos
Created 13 November 2011
19 Photos
Created 25 October 2011
7 Photos
Created 10 October 2011
20 Photos
Created 4 October 2011
17 Photos
Created 20 September 2011
7 Photos
Created 2 September 2011
13 Photos
Created 26 August 2011
6 Photos
Created 17 August 2011
29 Photos
Created 8 August 2010
27 Photos
Created 6 July 2010
15 Photos
Created 12 June 2010
18 Photos
Created 15 May 2010
14 Photos
Created 20 April 2010
14 Photos
Created 30 March 2010
11 Photos
Created 8 March 2010
10 Photos
Created 6 February 2010
17 Photos
Created 28 October 2009
12 Photos
Created 7 October 2009
27 Photos
Created 26 September 2009
8 Photos
Created 9 September 2009
11 Photos
Created 28 August 2009
8 Photos
Created 21 August 2009
6 Photos
Created 13 August 2009
5 Photos
Created 7 August 2009
8 Photos
Created 18 July 2009

About & Links

Photo Albums
28 November 2016
4 Photos
17 November 2016
37 Photos