Voyage of Fruit de Mer

Vessel Name: Fruit de Mer
Vessel Make/Model: 13,5 mtr. aluminium midzwaard
Hailing Port: Netherlands
Crew: Gerrit and Anne-Mieke Weijers
About:
Gerrit and Anne-Mieke will be making a world cruise from July 2009 until .....? Making plans as we go along. We left the Netherlands in the summer of 2009. We sailed the Carieb, Bahamas and US in 2010. Crossed the Atlantic once more in 2011 to the Carieb. [...]
Extra: Copyright © 2009-2017 Gerrit Weijers Alle rechten voorbehouden - All rights reserved
04 September 2017 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika
14 August 2017 | Richards Bay, Zuid Afrika
23 July 2017 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika
28 November 2016 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika
17 November 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika
28 October 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika
14 October 2016 | Moramba Bay, Madagaskar
05 October 2016 | Nosy Sakatia Madagaskar
20 September 2016 | Le Port, Reunion
08 September 2016 | Port Louis
18 August 2016 | Christchurch
31 July 2016 | Mauritius
19 July 2016 | Port Louis
10 July 2016 | Port Louis
26 June 2016 | Rodrigues
11 June 2016 | Rodriguez
23 May 2016 | Cocos keeling
02 May 2016 | Lingga South
19 April 2016 | Pangkor
Recent Blog Posts
04 September 2017 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika

Vertrouwen

Een van de lastige dingen van ons rondje zeilen is dat je op iedere bestemming opnieuw moet uitvinden welke mannetjes/bedrijfjes je voor welke klus moet hebben. Wat is een vakman en wie niet. Ook niet onbelangrijk: wie komt zijn afspraken na en wie niet. We komen er al vrij gauw achter dat ons eerste [...]

14 August 2017 | Richards Bay, Zuid Afrika

Klussen

Het plan is om eerst flink te klussen en als dat klaar is rond te reizen in Zuid Afrika. Eerst even bijkomen na aankomst op de boot is er niet bij, het water spuit aan alle kanten uit de kraan in de keuken als we er druk op zetten. Dit stond niet op het programma. De roller van de genua ook niet, die blijkt muurvast te zitten bij het klaar maken voor het passen van de nieuwe zeilen. Stond ook niet op het programma. Het blijkt nog een flinke klus waar ik zelfs apart gereedschap voor moet kopen, twee grote C-clip tangen. En zo liggen we meteen al een week achter op schema. De nieuwe zeilen van North staan er mooi op, nog een paar kleine aanpassingen maar dat doen ze wel als we in Kaapstad zijn. Nog een tegenvaller komen we tegen als we aan de slag gaan met het teak in de kuip. We moeten het kit vervangen en iets doen aan de al jaren loszittende plankjes van de achterste bakskisten waar ook al heel lang water onder zit. Een flinke klus waar we almaar niet aan toe zijn gekomen. Het kit vervangen op de lange banken gaat goed maar als we de achterste plankjes los halen zien we blaasjes in het er onder liggende polyester, osmose! Normaal iets wat alleen gebeurt bij een onderwaterschip maar wij krijgen dat dus ook boven water voor elkaar. De remedie is het polyester open krabben met een brander erbij en daarna lang laten drogen. Gelukkig hebben we ook nog een meevaller. Ons trouwe Rocna hoofdanker (niet het anker dat gestolen is, dat was het 2e anker achterop) kwam in Rodrigues met een verbogen steel boven water. Contact opgenomen met de fabrikant en we kunnen een nieuwe ophalen bij de dealer in Durban. Dat is nog eens service, een duur (€ 900) en zwaar gebruikt anker van 8 jaar oud gratis om mogen ruilen! We vervangen de draden van de zeereling, die we wel zelf moeten betalen. Ik heb de pinnetjes met de akelige ringetjes die overal achter blijven haken vervangen door boutjes met gladde kopjes en ronde moertjes en het ziet er weer keurig uit. We hebben nog heel wat meer op ons lijstje staan: vervangen van lagers in rechterroer en midzwaard, de warmtewisselaar op laten lassen, nieuwe laag antifouling, vervangen kit in keuken en wc, poetsen van al het roestvrij staal en polyester en misschien wel de grootste klus: dek opnieuw verven, eerst corrosieplekjes bijwerken en dan afwerken met nieuwe antislip. We huren wat personeel in van het klusbedrijf van Jacques, om alles op tijd klaar te krijgen en dat is niet duur! € 3,5/uur voor een beginnende jongen om de romp te schuren en € 5,5/uur voor een vakman die het dek gaat plamuren en schilderen. Hopelijk gaan we het nu op tijd redden. Een paar keer per week maken we een flinke wandeling naar het strand om even verlost te zijn van het snerpende geluid van slijptollen en schuurmachines op het werfterrein. En om een beetje in vorm te blijven voor wandelingen die we straks in de Drakensbergen en Kruger willen gaan maken, nu al zin in!

23 July 2017 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika

Terug in Zuid Afrika

De vliegreis gaat voorspoedig, geen vertraging en geen problemen met onze koffers met onderdelen tot we in Durban komen. Customs kijkt argwanend naar onze drie grote koffers en onze hoeveelheid handbagage, 80 kg in totaal. Hebben we kleren gekocht? Nee? Toch maar even koffers open maken. De best wel vriendelijke beambte ziet allerlei onderdelen, waar zijn die voor? Voor de boot, kijk maar, bij het inpakken heb ik er nog een factuur van Allures bij in gedaan voor je weet maar nooit. Maar hij spreekt geen Frans, welke delen horen daar bij? Dat en dat en dat in die andere koffer en dat ook zeker? Ja, dat ook ja, we zijn al bij het driedubbele aantal van de factuur en dan vindt hij ook nog onderdelen met een prijskaartje. Hij telt het bedrag van de factuur en van alle prijskaartjes op: ruim 500 Euro en dan moeten we.... een tijdje in de computer staren.... maar we zijn toch een jacht in transit? ..... niks betalen! We komen beter weg dan twee dames die beteuterd staan te betalen bij hun koffer kleren met prijskaartjes. De boot ligt er keurig bij, schoon van buiten en van binnen, nergens het weer in en geen invasie van kakkerlakken of ander ongedierte. Enige tegenvaller is dat ons aluminium hekanker is gestolen dat we vergeten hebben binnen te leggen, stom van ons maar ook irritant dat het kennelijk nodig was. Eerst maar eens de koelkast vol zien te krijgen, we gaan met het vaste taxibedrijf van de jachtclub. Er is een nieuwe chauffeur die vertelt dat hij 2 maanden geleden is ontslagen als dieselmonteur. Van een vrachtwagen gevallen waardoor zijn pols in het gips moest. Toen hij zich ziek ging melden, heeft zijn baas hem weggejaagd, ontslagen. Hij heeft dat bij de autoriteiten gemeld met alle ziekenhuispapieren etc. maar hij krijgt geen geld, niks. Corrupte boel zegt hij, waarschijnlijk geeft de werkgever de ambtenaar ZAR 3000 om niks te doen. Meteen ook zijn huis uit omdat hij de huur niet langer kan betalen. Overal in Richardsbay, lopend, liftend, langsgegaan om werk te vinden. Gevaarlijk om in het donker langs de weg te lopen, de zwarten steken je neer voor het minste en geringste. Toen hij 17 jaar oud was hebben ze hem beroofd onder bedreiging van een pistool, alles heeft hij moeten afgeven incl. ondergoed, hij is naakt het bos in gerend terwijl ze op hem schoten. Zijn vrouw en 3 kinderen (3mnd, 5 en 10 jaar) slapen bij ouders en hij bij vrienden. Via, via is hij in contact gekomen met Marieke, de baas van het taxibedrijfje. Nu verdient hij tenminste weer iets maar het is geen vetpot, de chauffeurs krijgen alleen commissie, 25% van de ritsom. In ons geval is dat ZAR 60 : 15 = 1 Euro voor een kwartier werk. Hij vertelt dat hij op een rustige dag maar ZAR 150 verdient, op een goede dag het dubbele, minder dan de helft van wat hij in zijn vorige baan kreeg. Nu probeert hij zo snel mogelijk ZAR 6000 bij elkaar te krijgen. Als aanbetaling voor een 2 kamer huurwoning à ZAR 3000/mnd. waardoor zijn gezin weer bij elkaar kan wonen. Maar hij klaagt niet, want zegt hij: The Lord has a plan....

28 November 2016 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika

Naar Nederland

Op weg naar en van de wildparken zien we veel plantages van eucalyptusbomen. Zuid Afrikaan Phil en Beth, tafelgenoten bij een etentje van de jachtclub, zeggen dat er papier van gemaakt wordt, maar niet in Zuid Afrika. De bomen worden hier versnipperd om de laadruimte van schepen beter te benutten, en [...]

17 November 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika

Big 5, Ugly 5 en andere wilde beesten

Een uur rijden vanaf onze marina zijn twee wildparken. We gaan eerst naar het wetlandpark in St. Lucia voor een boottocht om hippos (nijlpaarden) te zien. Als we naar de boot lopen zien we mensen die vis voeren aan een grote krokodil, ze staan vlakbij het water, wat als het beest zin heeft in een wat groter stuk vlees? We zien tientallen hippos net met hun kop boven het water, ze zwemmen niet maar lopen over de bodem. S'nachts komen ze uit het water en scharrelen het dorp in, grazen op gazons en drinken uit zwembaden. Agressieve beesten, ze zien er sloom uit maar kunnen 40 km/uur en als ze je te pakken krijgen overleef je die grote bek niet. Er komen in Zuid Afrika meer mensen om door hippos dan door alle Big 5 dieren bij elkaar. De Big 5 zijn in potentie levensgevaarlijk voor mensen en de hippo hoort er niet eens bij! We maken een toer met gids Matthew in het Hluhluwe (spreek uit schloeschloewie!) wildpark in een jeep, leuk en interessant omdat een gids meer ziet dan jezelf en veel weet over beesten en natuur. Natuurlijk gaan we voor de Big 5 maar er zijn meer bijzondere dieren zoals hagedissen, vogels en insecten. De eerste twee dagen zien we geen olifanten, alleen hun enorme hopen poep. Wat een grote mestkevers zitten daar op, zelfs kleine dieren zijn hier groot. Grappig hoe de kevers mestballen maken en wegrollen om te begraven en eitjes in te leggen. We zien nieuwe soorten vogels zoals de knalgele mannetjes wever die kunstig een nestje van groene grasprieten vlecht. Als het vrouwtje het afkeurt moet hij het slopen en opnieuw beginnen. We zien zebra's met een veulen, springbokken die zo van een pas geverfde wc bril lijken te komen en een aap met blauwe ballen. Buffels en neushoorns turven we als eerste 2 van de Big 5. We doen ook de Ugly 5. Bovenaan onze lijst staat de warthog, een soort wild zwijn. Op de 2e plek het wildebeest die ook zo heet in het engels. Nooit van gehoord, het dier ziet er een beetje uit alsof het van overgebleven onderdelen van andere beesten in elkaar is gezet, de achterkant van een paard, de kop van een koe, de neus van een ezel etc. We keutelen rond in ons kleine witte huurautootje kris kras door het natuurgebied, niet te snel anders zie je niks. De lokale slager rijdt ons voorbij, even later staat hij stil, wat is er? Een olifant, een mannetje alleen en die zijn gevaarlijk, deze heeft vorige week nog een gids doodgeknepen. Enorm wat een beest! Met heilig ontzag wachten we geduldig tot hij al takken plukkend en krakend tussen de groene bomen is verdwenen. Een paar uur later moeten we wachten voor een kudde olifanten met een paar kleintjes erbij die de weg oversteekt voor en achter ons autootje. Ze komen indrukwekkend dichtbij maar trekken zich niets van ons aan. Dat is 3 van de 5 en nog steeds geen giraffe al hoort die niet bij de Big 5. We zien ze in het zuidelijk deel van het park, een van heel dichtbij, mooie beesten. Leuk hoe het vogeltje insekten pikt uit zijn vacht. We bouwen het mooi op want pas de laatste dag zien we een leeuw die ligt te slapen in de zon. Dat is 4, het luipaard moet wachten tot een volgende keer.

28 October 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika

Wind, stromingen en een lekkend luik

Een beetje spijtig varen we weg uit Moramba Bay. We hadden best nog wat willen blijven maar zijn eigenlijk al een dag te laat. We moeten opschieten om nog net in een gebied met wind te blijven dat langzaaam wegtrekt naar het westen van het Mozambique kanaal. De oversteek van 1350 mijl is lastig en gevreesd bij zeilers, je kunt te maken krijgen met harde wind uit wisselende richtingen in combinatie met sterke stromingen. Laptops en tablets zijn niet meer weg te denken in onze navigatie. We hebben twee verschillende kaartsystemen op de ipad, een andere op de laptop en weer een andere in de plotter van het boordsysteem. Er zijn twee programma's geinstalleerd om satellietfoto's te downloaden waarop riffen en zandbanken zijn te zien met je eigen gps positie erin. Voor onze oversteek naar Zuid Afrika gebruiken we gribfiles om windrichting, -sterkte en golfhoogtes te zien en RTOFS kaarten voor stroomrichting en -sterkte, dagelijks vers via de ssb radio. Gek genoeg gaat de stroom niet in een rechte lijn naar het zuiden maar zijn het twee grote cirkels (zie kaartje foto's). 2-3 knopen stroom, de moeite waard om rekening mee houden! We puzzelen om een pad te vinden met gunstige stroom en tegelijk een bezeilde koers want de wind gaat tegen draaien. Het lukt ons net, door vrij hoog aan de wind, 40/50 graden, te varen. We maken dagen van 175 - 185 mijl, niet gek met een windje van maar 13 knopen! Twee boten die tegelijk met ons zijn vertrokken en kennelijk een minder gunstige route hebben gekozen liggen al 180 mijl achter ons. Helaas ligt de boot oncomfortabel schuin en stampt in de korte steile golven. En dan breekt spontaan de hendel van een luikje in het kajuitdak waardoor het niet meer sluit! Verbazend hoeveel water er binnen komt door het buiswater en helemaal als een golf over het dek spoelt. Hoe snel kun je een probleem hebben! Met een tonnetje onder spanbanden, waarmee de bijboot op het dek gesnoerd zit, kan ik het luik provisorisch van buiten dicht drukken. De hendel lijm ik met een sterke lijmkit maar dat moet 24 uur drogen. En de provisorische reparatie is niet echt dicht, zo om het uur loopt er een flinke golf over dek, dan regent het binnen en moet er worden gedweild. Van slapen komt niet veel. Gelukkig is het lijmen goed gelukt en het luikje na 24 uur weer waterdicht. De laatste 250 mijl zijn het spannendst. Hier zijn de depressies echt gemeen. Om de paar dagen komt er een harde wind van 30-40 knopen uit het zuiden die in gaat tegen een stroom van 2-3 knopen met als gevolg gevaarlijk steile brekende zeeën die tot monstergolven kunnen groeien waarin zelfs vrachtschepen schade varen. We zijn net voorbij Maputo als verse gribfiles zo'n harde wind voor het laatste stuk naar Richards Bay voorspellen. Gaan ankeren bij Maputo is eigenlijk geen goede optie, je ligt er wel beschut tegen wind uit het zuiden maar niet tegen de noordooster die eerst nog stevig blaast. We zien een andere mogelijkheid, 100 mijl uit de kust blijven, dan hou je noordoosten wind en tegen de tijd dat je Richards Bay dwars hebt is de zuidenwind al zo ongeveer naar het noorden weg getrokken. Perfect plan, als we niet te vroeg richting kust zouden zijn gevaren (we willen er zo graag zijn). We komen in de staart van de depressie met 15-20 knopen wind en opeens zet de stroom ons ook nog naar het noorden! Tegen alle logica in maar volgens de pilot kan dat soms gebeuren. We drijven behoorlijk af en moeten nog 20 mijl tegen golven, en gelukkig afnemende wind, opboksen naar Richards Bay. Om een uur s'nachts leggen we aan, na 8 dagen en 18 uur varen. Een stevige pot gezeild en een hobbel goed genomen!

Vertrouwen

04 September 2017 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika
Gerrit, 28 graden, zonnig
Een van de lastige dingen van ons rondje zeilen is dat je op iedere bestemming opnieuw moet uitvinden welke mannetjes/bedrijfjes je voor welke klus moet hebben. Wat is een vakman en wie niet. Ook niet onbelangrijk: wie komt zijn afspraken na en wie niet. We komen er al vrij gauw achter dat ons eerste contact geen succes is, veel beloven en weinig doen. Met Jacques hebben we meer geluk, hij komt zijn afspraken prompt na, is erg behulpzaam en ook nog vakbekwaam. Hij doet schilderwerk en wat andere klussen, maar hij kan niet alles. De warmtewisselaar van onze motor moet opgelast worden, een specialistisch werkje. Na veel rond vragen en googelen kom ik bij een bedrijf terecht dat, als ik met het ding voor de deur sta, het toch niet kan doen. We worden doorverwezen naar een volgend bedrijfje waar het er nogal scharrig uitziet. Hij kan het ook niet maar zijn vriend wel. Alleen gaat die over een half uur al dicht, hij zal het wel even naar hem toebrengen en dan wordt ik maandag gebeld. Er schiet mij een fragment te binnen van een stukje over Zuid Afrika dat ik gelezen heb op "Noonsite", een website door en voor wereldomzeilers met persoonlijke ervaringen in allerlei landen. Een zeiler waarschuwt voor slechte ervaringen met bedrijfjes en mannetjes in Richardsbay die o.a. met de noorderzon zijn vertrokken na het ontvangen van vooruitbetaling. Wel een duur ding zo'n warmtewisselaar: nieuwwaarde € 3000 ex BTW. Maar als je niemand wil vertrouwen krijg je nooit iets gedaan. Dus kijk ik het mannetje maar eens diep in de ogen, het ziet er wel vertrouwingwekkend uit en hij krijgt mijn warmtewisselaar. De reparatie is op de afgesproken tijd klaar. Maar niet helemaal goed gedaan zie ik bij nauwkeurige inspectie op de boot. Weer terug naar het bedrijfje met een taxi, de reparatie wordt over gedaan, gratis, en eigenaar Johan brengt mij persoonlijk terug naar de boot. Mooi als vertrouwen zo wordt beloond!
Onze klussen schieten aardig op en Anne-Mieke kan nu eindelijk vinkjes zetten bij voltooide bootprojecten al duurt alles langer dan gedacht. Gelukkig kan ze er nog steeds om lachen als ik weer eens te haastig ben met een klus. Ik zou best een redelijke monteur kunnen worden als ik niet steeds iets vergeet en dan alles weer uit elkaar moet halen en opnieuw beginnen. Nu weer met een oogje takelen in de ophaallijn van het zwaard, vergeten dat die eerst door de blokken gehaald moet worden want met het getakelde oog eraan lukt dat niet. Wel leuk om te zien hoe alles opknapt, een vakman zou het wel kunnen verbeteren, maar niet veel. Afgezien van een scheef geplakt latje in de kuip ziet het er allemaal best weer aardig uit. Ons vakantietje is door het uitlopen van de planning met twee dagen ingekort maar we houden nog steeds bijna twee weken over. De plannen zijn wat bijgesteld, we gaan eerst naar de Drakensbergen, dan naar Blyde river canyon en als laatste naar het Kruger park. Woensdag gaan we vertrekken!

Klussen

14 August 2017 | Richards Bay, Zuid Afrika
Gerrit, 21-28 graden
Het plan is om eerst flink te klussen en als dat klaar is rond te reizen in Zuid Afrika. Eerst even bijkomen na aankomst op de boot is er niet bij, het water spuit aan alle kanten uit de kraan in de keuken als we er druk op zetten. Dit stond niet op het programma. De roller van de genua ook niet, die blijkt muurvast te zitten bij het klaar maken voor het passen van de nieuwe zeilen. Stond ook niet op het programma. Het blijkt nog een flinke klus waar ik zelfs apart gereedschap voor moet kopen, twee grote C-clip tangen. En zo liggen we meteen al een week achter op schema. De nieuwe zeilen van North staan er mooi op, nog een paar kleine aanpassingen maar dat doen ze wel als we in Kaapstad zijn. Nog een tegenvaller komen we tegen als we aan de slag gaan met het teak in de kuip. We moeten het kit vervangen en iets doen aan de al jaren loszittende plankjes van de achterste bakskisten waar ook al heel lang water onder zit. Een flinke klus waar we almaar niet aan toe zijn gekomen. Het kit vervangen op de lange banken gaat goed maar als we de achterste plankjes los halen zien we blaasjes in het er onder liggende polyester, osmose! Normaal iets wat alleen gebeurt bij een onderwaterschip maar wij krijgen dat dus ook boven water voor elkaar. De remedie is het polyester open krabben met een brander erbij en daarna lang laten drogen. Gelukkig hebben we ook nog een meevaller. Ons trouwe Rocna hoofdanker (niet het anker dat gestolen is, dat was het 2e anker achterop) kwam in Rodrigues met een verbogen steel boven water. Contact opgenomen met de fabrikant en we kunnen een nieuwe ophalen bij de dealer in Durban. Dat is nog eens service, een duur (€ 900) en zwaar gebruikt anker van 8 jaar oud gratis om mogen ruilen! We vervangen de draden van de zeereling, die we wel zelf moeten betalen. Ik heb de pinnetjes met de akelige ringetjes die overal achter blijven haken vervangen door boutjes met gladde kopjes en ronde moertjes en het ziet er weer keurig uit. We hebben nog heel wat meer op ons lijstje staan: vervangen van lagers in rechterroer en midzwaard, de warmtewisselaar op laten lassen, nieuwe laag antifouling, vervangen kit in keuken en wc, poetsen van al het roestvrij staal en polyester en misschien wel de grootste klus: dek opnieuw verven, eerst corrosieplekjes bijwerken en dan afwerken met nieuwe antislip. We huren wat personeel in van het klusbedrijf van Jacques, om alles op tijd klaar te krijgen en dat is niet duur! € 3,5/uur voor een beginnende jongen om de romp te schuren en € 5,5/uur voor een vakman die het dek gaat plamuren en schilderen. Hopelijk gaan we het nu op tijd redden. Een paar keer per week maken we een flinke wandeling naar het strand om even verlost te zijn van het snerpende geluid van slijptollen en schuurmachines op het werfterrein. En om een beetje in vorm te blijven voor wandelingen die we straks in de Drakensbergen en Kruger willen gaan maken, nu al zin in!

Terug in Zuid Afrika

23 July 2017 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika
Gerrit, 23 graden, half bewolkt
De vliegreis gaat voorspoedig, geen vertraging en geen problemen met onze koffers met onderdelen tot we in Durban komen. Customs kijkt argwanend naar onze drie grote koffers en onze hoeveelheid handbagage, 80 kg in totaal. Hebben we kleren gekocht? Nee? Toch maar even koffers open maken. De best wel vriendelijke beambte ziet allerlei onderdelen, waar zijn die voor? Voor de boot, kijk maar, bij het inpakken heb ik er nog een factuur van Allures bij in gedaan voor je weet maar nooit. Maar hij spreekt geen Frans, welke delen horen daar bij? Dat en dat en dat in die andere koffer en dat ook zeker? Ja, dat ook ja, we zijn al bij het driedubbele aantal van de factuur en dan vindt hij ook nog onderdelen met een prijskaartje. Hij telt het bedrag van de factuur en van alle prijskaartjes op: ruim 500 Euro en dan moeten we.... een tijdje in de computer staren.... maar we zijn toch een jacht in transit? ..... niks betalen! We komen beter weg dan twee dames die beteuterd staan te betalen bij hun koffer kleren met prijskaartjes. De boot ligt er keurig bij, schoon van buiten en van binnen, nergens het weer in en geen invasie van kakkerlakken of ander ongedierte. Enige tegenvaller is dat ons aluminium hekanker is gestolen dat we vergeten hebben binnen te leggen, stom van ons maar ook irritant dat het kennelijk nodig was. Eerst maar eens de koelkast vol zien te krijgen, we gaan met het vaste taxibedrijf van de jachtclub. Er is een nieuwe chauffeur die vertelt dat hij 2 maanden geleden is ontslagen als dieselmonteur. Van een vrachtwagen gevallen waardoor zijn pols in het gips moest. Toen hij zich ziek ging melden, heeft zijn baas hem weggejaagd, ontslagen. Hij heeft dat bij de autoriteiten gemeld met alle ziekenhuispapieren etc. maar hij krijgt geen geld, niks. Corrupte boel zegt hij, waarschijnlijk geeft de werkgever de ambtenaar ZAR 3000 om niks te doen. Meteen ook zijn huis uit omdat hij de huur niet langer kan betalen. Overal in Richardsbay, lopend, liftend, langsgegaan om werk te vinden. Gevaarlijk om in het donker langs de weg te lopen, de zwarten steken je neer voor het minste en geringste. Toen hij 17 jaar oud was hebben ze hem beroofd onder bedreiging van een pistool, alles heeft hij moeten afgeven incl. ondergoed, hij is naakt het bos in gerend terwijl ze op hem schoten. Zijn vrouw en 3 kinderen (3mnd, 5 en 10 jaar) slapen bij ouders en hij bij vrienden. Via, via is hij in contact gekomen met Marieke, de baas van het taxibedrijfje. Nu verdient hij tenminste weer iets maar het is geen vetpot, de chauffeurs krijgen alleen commissie, 25% van de ritsom. In ons geval is dat ZAR 60 : 15 = 1 Euro voor een kwartier werk. Hij vertelt dat hij op een rustige dag maar ZAR 150 verdient, op een goede dag het dubbele, minder dan de helft van wat hij in zijn vorige baan kreeg. Nu probeert hij zo snel mogelijk ZAR 6000 bij elkaar te krijgen. Als aanbetaling voor een 2 kamer huurwoning à ZAR 3000/mnd. waardoor zijn gezin weer bij elkaar kan wonen. Maar hij klaagt niet, want zegt hij: The Lord has a plan....

Naar Nederland

28 November 2016 | Zululand Yachtclub, Richards Bay, Zuid Afrika
Gerrit, zonnig 31 graden
Op weg naar en van de wildparken zien we veel plantages van eucalyptusbomen. Zuid Afrikaan Phil en Beth, tafelgenoten bij een etentje van de jachtclub, zeggen dat er papier van gemaakt wordt, maar niet in Zuid Afrika. De bomen worden hier versnipperd om de laadruimte van schepen beter te benutten, en gaan dan naar Japan of Europa. Altijd interessant om te praten met mensen die in het land wonen. Ze hebben geen hoge pet op van president Jacob Zuma en zijn ANC dat in allerlei corruptieschandalen is verwikkeld en snel draagvlak verliest. Ze hebben meer vertrouwen in de Democratic Alliance die flink heeft gewonnen in de laatste verkiezingen. De economie van ZA doet het niet goed, er is 40% werkeloosheid wat veel onrust en geweld veroorzaakt. Phil en Beth zijn opgegroeid tijdens de apartheid en vinden het goed dat het niet meer bestaat maar hebben nu het gevoel dat het omgekeerde aan de hand is en blanken gediscrimineerd worden o.a. bij het krijgen van banen en openbaar bestuur functies. De meeste blanken die we spreken zijn niet erg positief over hun Afrikaanse medeburgers. Het valt ons op dat beide bevolkingsgroepen hier in Richards Bay nauweijks geintegreerd lijken te zijn. We zien geen gemengde gezelschappen op straat, in winkels of restaurants, onze jachtclub bijvoorbeeld heeft alleen blanke leden. Wel zijn de werkers op het jachthaventerrein Afrikanen maar de bazen zijn blank. Er lijkt nog een hele weg te gaan wat Phil en Beth beamen, wellicht dat de jonge generaties makkelijker naar elkaar toegroeien nu die samen op school gaan. De sfeer in de marina/jachtclub is erg gezellig, veel zeilers blijven hier een tijdje om bij te komen van de overtocht en voor een tripje naar de wildparken. Maandag en vrijdag is er een braai, een Afrikaanse bbq met enorme biefstukken. Woensdag happy hour waarbij nieuw aangekomen interntionale zeilers een fles champagne krijgen aangeboden. Het is een goed weerzien met veel bekenden maar ook alweer afscheid nemen. Want inmiddels staat Fruit de Mer op de wal en is na een grondige voorjaarsschoonmaak klaar voor een lange periode in de opslag. We vliegen op 28 november terug naar Nederland voor een half jaar voor o.a. de bruiloft van Annerieke en Job en om de Kerst met mijn moeder door te brengen. De feestdagen staan voor de deur, de eerste kerstbrieven komen langs en dat lijkt me een mooi moment om ook eens nautisch terug te kijken op 2016 en nog verder op onze hele reis sinds 2009:
• 6831 mijl gevaren in 2016
• 41.347 mijl de hele reis (76.574 km)
• 472 motoruren in 2016
• 3295 motoruren in totaal
• 9061 liter diesel verstookt, 280 liter benzine en 140 kg gas de hele reis
• 84 liter antifouling totaal op de boot gesmeerd en toch nog tig keer gedoken om pokken er af te schrobben
• 1 x aanvaring met een vis (Anne-Mieke)
• 4x een oceaan overgestoken
• Voor de 35e keer een “in een nieuw land aangekomen fles champagne” opgedronken, dat dachten we al in Madagaskar te doen maar dat was een rekenfout.
• 3 bruiloften, 1 begrafenis en 2 besnijdenisfeesten meegemaakt
En heel veel andere mooie ervaringen. We vinden het nog steeds leuk en zijn van plan om midden 2017 weer terug naar Zuid Afrika te gaan voor meer onderhoud aan de boot, meer wilde beesten en meer mijlen zeilen.

Big 5, Ugly 5 en andere wilde beesten

17 November 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika
Gerrit, 26 graden, half bewolkt
Een uur rijden vanaf onze marina zijn twee wildparken. We gaan eerst naar het wetlandpark in St. Lucia voor een boottocht om hippos (nijlpaarden) te zien. Als we naar de boot lopen zien we mensen die vis voeren aan een grote krokodil, ze staan vlakbij het water, wat als het beest zin heeft in een wat groter stuk vlees? We zien tientallen hippos net met hun kop boven het water, ze zwemmen niet maar lopen over de bodem. S'nachts komen ze uit het water en scharrelen het dorp in, grazen op gazons en drinken uit zwembaden. Agressieve beesten, ze zien er sloom uit maar kunnen 40 km/uur en als ze je te pakken krijgen overleef je die grote bek niet. Er komen in Zuid Afrika meer mensen om door hippos dan door alle Big 5 dieren bij elkaar. De Big 5 zijn in potentie levensgevaarlijk voor mensen en de hippo hoort er niet eens bij! We maken een toer met gids Matthew in het Hluhluwe (spreek uit schloeschloewie!) wildpark in een jeep, leuk en interessant omdat een gids meer ziet dan jezelf en veel weet over beesten en natuur. Natuurlijk gaan we voor de Big 5 maar er zijn meer bijzondere dieren zoals hagedissen, vogels en insecten. De eerste twee dagen zien we geen olifanten, alleen hun enorme hopen poep. Wat een grote mestkevers zitten daar op, zelfs kleine dieren zijn hier groot. Grappig hoe de kevers mestballen maken en wegrollen om te begraven en eitjes in te leggen. We zien nieuwe soorten vogels zoals de knalgele mannetjes wever die kunstig een nestje van groene grasprieten vlecht. Als het vrouwtje het afkeurt moet hij het slopen en opnieuw beginnen. We zien zebra's met een veulen, springbokken die zo van een pas geverfde wc bril lijken te komen en een aap met blauwe ballen. Buffels en neushoorns turven we als eerste 2 van de Big 5. We doen ook de Ugly 5. Bovenaan onze lijst staat de warthog, een soort wild zwijn. Op de 2e plek het wildebeest die ook zo heet in het engels. Nooit van gehoord, het dier ziet er een beetje uit alsof het van overgebleven onderdelen van andere beesten in elkaar is gezet, de achterkant van een paard, de kop van een koe, de neus van een ezel etc. We keutelen rond in ons kleine witte huurautootje kris kras door het natuurgebied, niet te snel anders zie je niks. De lokale slager rijdt ons voorbij, even later staat hij stil, wat is er? Een olifant, een mannetje alleen en die zijn gevaarlijk, deze heeft vorige week nog een gids doodgeknepen. Enorm wat een beest! Met heilig ontzag wachten we geduldig tot hij al takken plukkend en krakend tussen de groene bomen is verdwenen. Een paar uur later moeten we wachten voor een kudde olifanten met een paar kleintjes erbij die de weg oversteekt voor en achter ons autootje. Ze komen indrukwekkend dichtbij maar trekken zich niets van ons aan. Dat is 3 van de 5 en nog steeds geen giraffe al hoort die niet bij de Big 5. We zien ze in het zuidelijk deel van het park, een van heel dichtbij, mooie beesten. Leuk hoe het vogeltje insekten pikt uit zijn vacht. We bouwen het mooi op want pas de laatste dag zien we een leeuw die ligt te slapen in de zon. Dat is 4, het luipaard moet wachten tot een volgende keer.

Wind, stromingen en een lekkend luik

28 October 2016 | Richards Bay, Zuid Afrika
Gerrit, 25 graden, zwaar bewolkt
Een beetje spijtig varen we weg uit Moramba Bay. We hadden best nog wat willen blijven maar zijn eigenlijk al een dag te laat. We moeten opschieten om nog net in een gebied met wind te blijven dat langzaaam wegtrekt naar het westen van het Mozambique kanaal. De oversteek van 1350 mijl is lastig en gevreesd bij zeilers, je kunt te maken krijgen met harde wind uit wisselende richtingen in combinatie met sterke stromingen. Laptops en tablets zijn niet meer weg te denken in onze navigatie. We hebben twee verschillende kaartsystemen op de ipad, een andere op de laptop en weer een andere in de plotter van het boordsysteem. Er zijn twee programma's geinstalleerd om satellietfoto's te downloaden waarop riffen en zandbanken zijn te zien met je eigen gps positie erin. Voor onze oversteek naar Zuid Afrika gebruiken we gribfiles om windrichting, -sterkte en golfhoogtes te zien en RTOFS kaarten voor stroomrichting en -sterkte, dagelijks vers via de ssb radio. Gek genoeg gaat de stroom niet in een rechte lijn naar het zuiden maar zijn het twee grote cirkels (zie kaartje foto's). 2-3 knopen stroom, de moeite waard om rekening mee houden! We puzzelen om een pad te vinden met gunstige stroom en tegelijk een bezeilde koers want de wind gaat tegen draaien. Het lukt ons net, door vrij hoog aan de wind, 40/50 graden, te varen. We maken dagen van 175 - 185 mijl, niet gek met een windje van maar 13 knopen! Twee boten die tegelijk met ons zijn vertrokken en kennelijk een minder gunstige route hebben gekozen liggen al 180 mijl achter ons. Helaas ligt de boot oncomfortabel schuin en stampt in de korte steile golven. En dan breekt spontaan de hendel van een luikje in het kajuitdak waardoor het niet meer sluit! Verbazend hoeveel water er binnen komt door het buiswater en helemaal als een golf over het dek spoelt. Hoe snel kun je een probleem hebben! Met een tonnetje onder spanbanden, waarmee de bijboot op het dek gesnoerd zit, kan ik het luik provisorisch van buiten dicht drukken. De hendel lijm ik met een sterke lijmkit maar dat moet 24 uur drogen. En de provisorische reparatie is niet echt dicht, zo om het uur loopt er een flinke golf over dek, dan regent het binnen en moet er worden gedweild. Van slapen komt niet veel. Gelukkig is het lijmen goed gelukt en het luikje na 24 uur weer waterdicht. De laatste 250 mijl zijn het spannendst. Hier zijn de depressies echt gemeen. Om de paar dagen komt er een harde wind van 30-40 knopen uit het zuiden die in gaat tegen een stroom van 2-3 knopen met als gevolg gevaarlijk steile brekende zeeën die tot monstergolven kunnen groeien waarin zelfs vrachtschepen schade varen. We zijn net voorbij Maputo als verse gribfiles zo'n harde wind voor het laatste stuk naar Richards Bay voorspellen. Gaan ankeren bij Maputo is eigenlijk geen goede optie, je ligt er wel beschut tegen wind uit het zuiden maar niet tegen de noordooster die eerst nog stevig blaast. We zien een andere mogelijkheid, 100 mijl uit de kust blijven, dan hou je noordoosten wind en tegen de tijd dat je Richards Bay dwars hebt is de zuidenwind al zo ongeveer naar het noorden weg getrokken. Perfect plan, als we niet te vroeg richting kust zouden zijn gevaren (we willen er zo graag zijn). We komen in de staart van de depressie met 15-20 knopen wind en opeens zet de stroom ons ook nog naar het noorden! Tegen alle logica in maar volgens de pilot kan dat soms gebeuren. We drijven behoorlijk af en moeten nog 20 mijl tegen golven, en gelukkig afnemende wind, opboksen naar Richards Bay. Om een uur s'nachts leggen we aan, na 8 dagen en 18 uur varen. Een stevige pot gezeild en een hobbel goed genomen!
Fruit de Mer's Photos - Martinique
Photos 1 to 16 of 16 | Main
1
 
1

About & Links

Photo Albums
04 September 2017
10 Photos
14 August 2017
13 Photos