Twee links vertellen je :

Als opstapper van Ramsgate (Engeland) naar Nieuwpoort (Belgie).

-02.08.2010: In Boulogne hebben we dan toch allemaal een min-of-meer behoorlijk plaatsje gekregen in de gebruikelijke bric-a-brac van de passantenhaven. Na het 'happy hour', de stad in. Wat doet een gemengd nederlands-belgisch gezelschap als het in Frankrijk de wal opgaat?: mosselen met frites eten, [...]

Op de terugreis is het dan toch gelukt om onze zeilvrienden Piet en Liesbeth van 'NoeDeu' te treffen. Via SMS bleven we op de hoogte van de respectieve posities en vorderingen, en uiteindelijk zijn we op 31 juli samen aangekomen in Dieppe, zij vanuit St-Valery-en-Caux, wij vanuit Fecamp. Een ander vertrouwd VVW-lid Marc, met zijn 'Triton' onderweg naar St. Valery, had ons radioverkeer onderschept en zal 's anderendaags de clubvloot in Dieppe vervoegen. Redenen genoeg dus om te genieten van de aangename kanten van het zeemansleven, zoals aperitieven in de kuip, flaneren langs de zeeboulevard en gezellig tafelen in een of ander typisch restaurant. Een zondagswandeling bracht ons nog bovenop de klif die stad en haven domineert, we bezochten er de zeemanskerk en maakten mooie fotootjes van het unieke panorama. Na een (alweer) tekort verblijf in het sfeervolle stadje, vertrekken we met drie VVW-jachten in verspreide orde naar Boulogne, waar een nieuwe ontmoeting is gepland met Marijn en Anneke van de (Nederlandse) 'Kookaloo' die ons tegemoet komen vanuit Duinkerke.

De baai van de Seine wordt door de plaatselijke toeristische diensten geroemd om zijn microklimaat. Nu is de toeristische sector van nature geneigd dit argument lichtvaardig te gebruiken, maar voor de monding van de Seine moet er wel een grond van waarheid inzitten. Enerzijds wordt ze door de krijtrotsen [...]

24 juli 2010: de wind blijft maar tegenzitten, St-Vaast-La-Hougue is niet bezeild, en daar willen we nu net heen. Dan maar proberen om aan de wind tot Ouistreham te gaan, dat is al een eerste rak in de goede richting, en hopelijk wil de wind morgen wel van het W ruimen naar het NW. Om 9.00h uit Fecamp vertrokken, en mooi volgens schema bij laagwater voor Ouistreham aangekomen. Alleen is de Basse Normandie wel echt 'laag', het vlakke landschap is totaal verschillend van de krijtrotsen van de Haute Normandie. Het is net alsof we in onze eigen Lage Landen zijn verzeild geraakt, dreigende luchten en laaghangende wolken incluis. Bij nader toezien blijkt het enige gebouw dat we al van ver konden ontwaren en dat we voor een casino of luxe hotel hielden, niets anders te zijn dan de veerboot naar Engeland aan zijn terminal. Een tweede afknapper. Na een uitgebreide scheepsraad en nadat we alle aan boord aanwezige kaarten en pilots er nog eens hebben op nagekeken, lijkt Deauville ons toch meer geschikt om enkele dagen strandvakantie te nemen. En daar zijn we nu wel aan toe, temeer omdat volgens de laatste weersvoorspellingen St-Vaast ook de volgende dagen niet bezeild zal zijn. Ondertussen was het tij gekeerd en meestroom varend langs de kust waren we veel te vroeg bij Deauville, een tijhaven die enkel omstreeks hoog water aan te lopen is. We hebben nog anderhalf uur rondjes gedraaid en de haveningang bestudeerd om uiteindelijk in het spoor van een groter Nederlands jacht binnen te gaan. Na elf en een half uur op zee, waren we blij te kunnen vastmaken in de Deauville Yacht Club (DYC). Gelukkig nog net op tijd om de wal op te spurten naar het dichtstbijzijnde restaurant waar we als laatste gasten werden bediend. In de luxe badplaatsen Trouville en Deauville is altijd wat te beleven. De zondagse markt in Trouville op de kaai langsheen de rivier 'la Touques' is zeker een aanrader. Deauville is een cliché en het is eigen aan clichés dat zij hun reputatie waar maken.