LAMAWAJE

Voor wie de tijd neemt, staat de wind altijd gunstig.....

12 June 2024 | Kythnos
07 June 2024 | Syvota
05 June 2024 | Preveza
25 May 2024
23 September 2023 | Petalas
19 September 2023
16 September 2023 | Ermioni
10 September 2023 | Corinthe
09 September 2023 | Zakynthos
01 September 2023
01 September 2023 | Fiskardo
28 August 2023 | Ithaka
27 August 2023 | Plagia
22 August 2023 | Preveza
16 August 2023 | Luka Saplunara
12 August 2023 | Smokvica
09 August 2023 | Korcula
05 August 2023
03 August 2023 | Luka Zdrelak

Ontsnappen aan de hittegolf

12 June 2024 | Kythnos
Sander Geelen
Eenmaal weg uit Lefkas maken we haast, want de temperaturen op het vasteland tussen Lefkas en Athene gaan over een kleine week oplopen tot 40 graden overdag en 30 graden ’s nachts. En dan zou de lol er snel vanaf gaan want dan doe je ’s nachts geen oog meer dicht. Dus we willen de 200 mijlen van de Griekse westkust door de baai van Patras, de baai van Korinthe en het kanaal van Korinth naar de koelere Cycladen binnen enkele dagen afleggen.

Op weg naar het kanaal van Korinthe overnachten we eerst in Mesolongi, in de baai van Patras. De laatste paar mijlen erheen doen ons denken aan de Intracoastal Waterways aan de oostkust van de VS, met zijn moerassen, vissers en insecten. Vorig jaar zagen we hier zelfs een flamingo overvliegen. Dit jaar liggen we voor anker in warm troebel water als een grote zeeschildpad zijn hoofd naast de boot boven water steekt. Hij weigert terug te komen voor een foto.

De volgende etappe voert naar Galaxidi, waar we de verjaardag van Mich vieren met slingers in de boot, vlaggetjes in de mast, een bezoek aan het nabije Delphi en ’s avonds een heerlijk diner aan de kade. Delphi was vorig jaar al indrukwekkend, maar het blijft ongelofelijk wat die Grieken 2500 jaar geleden allemaal aan offers die berg op hebben gesleept omdat ze zich door priesters hadden laten wijsmaken dat de orakels die vlak bij de Tempel van Apollo door de ‘Pythia’ werden opgesnoven uit grotten, een voorspellende waarde hadden. Het beste bewijs dat het allemaal doorgestoken kaart was, blijkt uit het feit dat het hele goddelijke complex later onder de Romeinen in verval raakte, ook al deden de Romeinen hun best om dat te voorkomen. Maar omdat alle besluiten nu opeens in Rome werden genomen, konden de Griekse priesters niemand meer wijs maken dat het zin had om hen te betalen voor de orakels van hun ‘Pythia’. Zonder die afgetroggelde inkomsten was Delphi ten dode opgeschreven.

Een dag later varen we door de baai van Korinthe waar Rikke en Imme vorig jaar zijn gaan suppen met een groep dolfijnen. Gelukkig komen we ze nu weer tegen en ze zijn dit keer met nog veel meer, we schatten zeker honderd. In het kraakheldere water lijken ze te dansen rond de boot. Het is elke keer weer magisch om zo dicht bij de wilde natuur te komen.

Aangekomen bij het kanaal van Korinthe moeten we een uurtje wachten voor we erdoor mogen. Het kanaal is niet alleen heel hoog, maar ook heel smal waardoor het éénrichtingsverkeer is, dat elk half uur wordt gewisseld, zoals in een sluis. Maar als er eerst een groot schip doorheen moet met slepers, dan kan het ook wel eens een paar uur duren voor je aan de beurt bent. We hebben geluk vandaag, we kunnen snel doorvaren. Als we aan de oostkant bij Isthmia het kanaal uitvaren voelen we meteen de koelere wind uit de Cycladen. We varen door tot Poros waar we in een diepe slaap vallen.

De volgende ochtend doen de meisjes boodschappen terwijl ik het dek poets. Pippa vaart de boot de haven uit. Buiten staat een perfecte zeilwind voor de 45 mijl naar Kythnos. Na een uurtje zeilen gaat de boot effe met de neus in de wind zodat we kunnen zwemmen om af te koelen.

Eenmaal in Kythnos ankeren we in een mooi baaitje waar ik het laatste half uur voor zonsondergang mijn 30 rondjes om de boot zwem. Door de ondergaande zon kleurt het dorre rotsige landschap om ons heen van geel naar oranje en uiteindelijk bruin-groen.

Terwijl we in Kythnos de hittegolf ontwijken en genieten van de heerlijk koele zee en zwoele maar niet al te hete nachten, krijgt Pippa te horen dat ze haar Wiskunde B eindexamen moet overdoen om naar Delft te kunnen komend najaar. Ze wist al dat ze terug moest voor Biologie omdat het examen door een brandalarm ongeldig was verklaard, maar het nieuws over Wiskunde B is een tegenvaller. Ze vliegt zondag vanaf Mikonos naar Düsseldorf om weer te kunnen gaan leren…

It’s a wrap

07 June 2024 | Syvota
Sander Geelen
Speciaal voor de matrassenmeneer varen we de eerste dag niet verder dan Syvota op het eiland Lefkas. Dan kan hij de volgende dag met zijn busje de matrassen komen brengen en maken wij toch alvast wat mijlen in de richting van Turkije. Voor hem scheelt het een half uur, voor ons een halve dag.

In een klein idyllisch baaitje bij Syvota gaan we aanleggen op zijn ‘Meds’, met anker voor uit, en dan achteruit tegen de kant onze landvasten met ijzeren ketting (tegen het schuren) om de rotsen. Daarvoor is het wel noodzakelijk dat zich ten minste één vrijwilliger meldt om met de ketting en lange zware landvast naar de kant te zwemmen zodra het anker erin zit en nadat we nog zo’n 30 meter achteruit naar de rotsen zijn gevaren, met risico voor het roer. Bij ons zijn dat steevast dezelfde drie vrijwilligers. Mich had op het voordek al de hele 50 meter ketting van het anker laten gaan, want het was hier vlak bij de kust nog steeds 25 meter diep. En toen de drie meiden heldhaftig overboord sprongen en de ketting met landvast vakkundig om een rots hadden gebonden, kwam het spannendste moment. Zou het anker goed vastzitten? Mich draaide de electrische lier aan, in de hoop dat de ketting zich zou opspannen. Maar helaas. Zonder weerstand kwam de hele ketting weer aan boord.

Opnieuw. Dit keer gooi ik eerst het uiteinde van de lange achterlandvast in het water, zodat de meiden niet opnieuw hoeven te beginnen en ze in het kraakheldere water kunnen blijven dobberen “totdat hij komt”. De ver-losser… 😉. Of wordt het een ver-loser?

Weer 60 meter uitvaren, langzaam achteruit, het anker erin (vooral niet te vroeg want dan komen we niet aan de kant, maar ook niet te laat want dan hebben we geen grip), landvast aanpakken van de meiden en weer langzaam de ankerketting inhalen, op hoop van zegen. Twee keer was toch scheepsrecht? Blijkbaar niet. De steile oever speelt ons parten.

We geven het op, we willen gaan eten. We laten ons mooie rustige baaitje voor wat het is en ankeren zonder ‘Med’ poespas verderop in de bewoonde wereld naast een huurboot met 8 bezopen Duitse mannen die zo te horen blij zijn dat ze voor het eerst sinds vele jaren weer eens zijn ontsnapt aan Die Mutti.

Imme kookt een heerlijke, gezonde vegetarische vulling voor de wraps en na een ijskoude Corona val ik in mijn kooi in een diepe slaap.

All is well on the good ship Lamawaje!

Upgrade

05 June 2024 | Preveza
Sander Geelen
Op weg naar de Lamawaje maken we een prachtige tussenstop in Süd-Tirol om onze Zilveren Bruiloft te vieren. Wandelen in de bossen en op het Plose plateau op 2400 meter boven zeeniveau maakte het samen met de heerlijke Italiaans/Oostenrijkse keuken tot zeer waarschijnlijk onze mooiste Zilveren Bruiloft ooit 😊.

Daarna reden we naar Venetië waar we de auto in een parkeergarage zetten, om te voet de veerboot op te gaan naar Igoumenitsa vlak bij Corfu. Toen Mich en ik op de veerboot met een keycard de hut binnengingen die we hadden gereserveerd voor de overtocht van 26 uur, zagen we meteen dat er iets niet klopte. Het bed lag open, met een pyama op het kussen en een paar pantoffelen ervoor. Bezet!? Gelukkig niemand thuis. Hier klopte iets niet. Wij terug naar de receptie. Onderweg door de smalle gangetjes kwamen we een oude purser tegen die ons vroeg waarom we weer terugliepen. Ik zei dat onze hut 8323 al bezet was. Zonder verdere vragen zei hij "Oh geen probleem, ik heb nog een veel mooiere hut voor u, loop maar mee". Met zijn loper opende hij de Master Cabin, met aparte slaapkamer, woonkamer, badkamer met ligbad, TV, koelkast en uitzicht naar voren én opzij. Terwijl wij onze ogen uitkeken regelde hij twee nieuwe keycards en als 'doekje voor het bloeden' twee tegoedbonnen voor het a-la-carte ontbijt voor 2 personen. Huh???
De enige verklaring die we konden verzinnen was dat deze vriendelijk oude Griek zelf in hut 8323 was ingetrokken toen de boot een dag eerder in Igoumenitsa was vertrokken. Veel comfortabeler dan de vliegtuigstoelen waar de bemanning in moet slapen. Hij heeft gegokt dat die hut niet bezet zou worden, en als plan B wist hij dat niemand bezwaar zou maken tegen de upgrade naar de Master Cabin. En de kans dat die verkocht zou worden was waarschijnlijk klein. Waarom was hij anders niet eens verbaasd toen we vertelden dat onze hut 8323 al bezet was? En dat gratis a-la-carte ontbijt? Zodat we vooral geen klacht zouden indienen.
Het kan haast niet anders. Maar waarom was hij zelf dan niet in de Master Cabin gaan liggen? Dat staat gelijk aan muiterij. Als je daarop wordt betrapt wordt je naar goed nautisch gebruik gekielhaald, denk ik.
De volgende dag geef ik hem op weg naar buiten een dikke fooi voor deze win-win constructie. Ik krijg een dikke knipoog terug. Toen wist ik het zeker. Die pantoffelen waren van hem.

Na onze 'grote reis' van 2009/2010 rond de Atlantische Oceaan, varen we in 2023/2024 weer twee zeiltochten op de Lamawaje. Bij lange na niet de vele duizenden zeemijlen van toen, maar wel voor het eerste weer enkele maanden aan boord.
Vorig jaar van Kroatie naar Albanië en het westen van Griekenland. Deze zomer gaan we van West Griekenland langs Athene naar de Cycladen en Turkije. Maar we zijn nog geen week onderweg of ons plan om met de boot naar Istanbul te varen is al ingeruild voor een langere reis naar de zuid en zuidwest kust van Turkije, ook wel de Turkse Rivièra genoemd of de Turquoise Kust. Hoewel we veel tijd hebben, zou de zeilreis naar Istanbul op en neer vanuit de Cycladen bijna de helft van de tijd in beslag nemen, als we tenminste is ons normale tempo van 150 mijl per week blijven varen. Dat tempo betekent dagtochten en af en toe een dagje sightseeing. Sneller kan wel, en dat hebben we vaak gedaan samen, maar dan sla je wel ook heel veel moois over. We gaan liever rustig 'island hopping' de prachtige Griekse en Turkse eilanden door, op weg naar wat vaak de mooiste kust van de Middelandse Zee wordt genoemd.
En dan ruim op tijd weer terug want de Aegeische Zee is berucht om haar Meltemi, de wind die makkelijk een week doorwaait met windkracht 7-8 en dan kunnen we niks anders dan schuilen en wachten. Het overkwam ons al in 1993 toen ik was gevraagd als schipper van een door een Sittardse familie gehuurde zeilboot. We moesten de boot vanwege de Meltemi uiteindelijk ergens achterlaten en vanaf een ander vliegveld terug naar Brussel vliegen. Veel stress en een flinke meerprijs voor de huurder want nu moest een andere bemanning de boot gaan ophalen, enkele dagen van haar thuisbasis verwijderd. Gelukkig was ik alleen ingehuurd om de boot te zeilen. De griekse schipper van een 2e gehuurde boot deed de navigatie en de planning. Mij niet bellen!

De boot ligt weer in het water. Na twee dagen klussen zijn we ver klaar voor vertrek vanuit de prima haven van Preveza.
Alleen de nieuw bestelde matrassen van de achterste twee hutten zijn nog niet klaar. Grieken staan nu eenmaal niet bekend om hun strakke planning. En daar moeten we ons hier maar snel aan aanpassen. Morgen weer een dag.
De meiden hebben gisteren nieuwe lattenbodems op maat gezaagd voor hun eigen hutten. De schipper was niet 100% tevreden over de maatnauwkeurigheid van het resultaat, maar in tegenstelling tot de vriendelijke Griek met zijn pantoffelen kunnen ze niet zelf kiezen waar ze kunnen gaan slapen, dus als het al niet allemaal goed in elkaar blijft zitten is dat hun eigen probleem. Bovendien dreigden ze de schipper bijna te kielhalen als hij nog veel langer zou zeuren... Het risico op muiterij is komende 2 maanden niet langer uitgesloten...

All is well on the good ship Lamawaje!

25 jaar getrouwd

25 May 2024
Sander Geelen
Officieel pas woensdag 29-05-2024, maar gisteren al gevierd met familie in Kasteeltje Hattem. Want woensdag zijn we met ons vijven in de buurt van Bolzano, op weg naar de Lamawaje in Griekenland. 25 jaar getrouwd met veel liefde en geluk. En veel zeilen op de Lamawaje :-).

Dat het ook dit jaar nog zou lukken om lang met de drie meiden te gaan zeilen daar hadden we niet meer op gerekend. Toen ze 18 werden en gingen studeren was de kans toch groot dat alle zomerplannen niet meer bij elkaar zouden passen. Maar inmiddels zijn ze 24, 22 en 19 en gaan we toch samen 2,5 maand zeilen in Griekenland en Turkije. Op hun verzoek ook nog. Rikke en Imme zitten in een tussenjaar van werken en reizen voor ze dit najaar starten met hun Master's opleidingen in Londen en Rotterdam en Pippa doet eindexamen dit jaar en heeft dus een lange zomer vrij voor ze in september start met haar studie in Delft.

We gaan dus eerst enkele dagen onze zilveren bruiloft vieren in de buurt van Bolzano, dan door met de auto naar Venetië waar we de auto parkeren en dan met de rugzak de veerboot op, 30 uur varen naar Igoumenitsa bij Corfu. Dan naar Preveza, bij Lefkas, waar de Lamawaje deze winter op de kant heeft gestaan. Als we aan boord gaan slapen we nog één nachtje op de boot op de kant en dan gaat ze de volgende ochtend te water. We hebben een klussenlijst waar we wel enkele dagen zoet mee zullen zijn, maar we hopen binnen een week de trossen los te kunnen gooien.

En dan is het plan om een rondje tegen de klok in naar Istanboel te varen. Via de Ionische eilanden aan de westkust van Griekenland, door de Golf van Patras, door de Golf van Corinth, met zeker weer een bezoek aan Delphi, dan door het Kanaal van Corinth naar de Saronische Golf, dan naar Athene, door de Cycladen naar Bodrum en Izmir, langs de Turkse kust omhoog naar de Zee van Marmara, naar Istanboel, dan de Bosporus op, effe snel naar de Zwarte Zee en dan terug langs Alexandrië, de Sporaden, de Golf van Evia en terug via Athene naar Preveza. Ongeveer 1500 mijl in 10 weken. In Athene en Istanboel willen we toch wel een aantal dagen kunnen blijven om de stad te verkennen, dus we moeten nog kijken hoe we de balans vinden tussen héél rustig eiland-hoppen en af en toe toch flink mijlen maken.

Er zijn wel enkele dingen die roet in het eten kunnen gooien. Ten eerste moet de bemanning gezond blijven en de boot het goed blijven doen. Af en toe technische problemen aan boord dat hoort erbij en daar zijn we goed op voorbereid. Maar als we niet meer kunnen varen omdat er zoals vorig jaar onderdelen van ver weg moeten komen, dan moet de planning worden aangepast. En vorig jaar hing storm Daniel lange tijd in de weg. Dit jaar hebben we in ieder geval alvast een relatief koel voorjaar in de hele middellandse zee, waardoor het zeewater langzamer opwarmt dan vorig jaar. En zeer warm zeewater was vorig jaar één van de boosdoeners bij de snelle ontwikkeling van kleine en grote stormen. Niet te vroeg juichen, maar het is een gunstige start van het seizoen. Relatief koel zeewater is bovendien essentieel om 's nachts de boot af te koelen zodat we kunnen slapen. Overdag is het vaak onhoudbaar warm binnen, maar dan zwemmen we regelmatig en zitten aan dek in de schaduw en de wind. Maar als het aantal te hete nachten te ver oploopt dan wordt oververmoeidheid een serieus probleem.

Maar als de planning of zelfs de bestemming Istanboel toch op de kop moeten, dan is dat maar zo. Het is nou niet bepaald een ramp als we niet verder zouden komen dan Athene en de Cycladen. Voor wie de tijd heeft, staat de wind altijd gunstig!

Leuk dat jullie weer meelezen.

We houden jullie op de hoogte, of all nog steeds well is on the good ship Lamawaje!


Sander, Michelle, Rikke, Imme en Pippa

Oorverdovende stilte

23 September 2023 | Petalas
Sander Geelen
In Galaxidi ben ik voor zonsopgang wakker, licht het anker en hijs de zeilen. Met een heel licht windje beginnen we langzaam en stilletjes aan de 25 mijl naar Navpaktos. Tijd zat. Maar zoals gebruikelijk hier, trekt de wind in de loop van de dag aan. Als we aankomen bij het piepkleine haventje gaan we de uitdaging om erin te varen maar niet aan. Er kunnen maar 4 tot 6 boten in, en als er een beetje wind staat komen die al snel met de ankers in de knoop. Dus het anker gaat uit en we varen met Ripje het stadje in. De ligging is zo strategisch dat het al van ver voor de jaartelling bewoond is, meest recent als venetiaans fort dat grotendeels intact is. De muren gaan aan weerszijden stijl de berg op, en in het stadje zelf liggen tussen die buitenmuren weer meerdere muren waar de heersers zich achter terug konden trekken, tot ze uiteindelijk boven op de berg uitkwamen. Daar waren grote hoeveelheden drinkwater en voedsel opgeslagen zodat ze het wel even vol konden houden. We klimmen de berg op vlak voor zonsondergang als de zon zijn grootste kracht heeft verloren. Prachtig uitzicht over een paar kleine bootjes die ver beneden ons voor anker liggen. Eentje lijkt wel donkerblauw.

Van Navpaktos zeilen we onder de prachtige 3 km lange Rio Antirriobrug terug naar Patras, waar we een week geleden de film Oppenheimer zagen. Vanavond gaan we weer naar de film. Oppenheimer! Zo indrukwekkend, en nog zo veel onopgeloste snelle korte flashbacks (kleur) en flash forwards (zwart wit) dat we met alle plezier nog een keer 3 uur op het puntje van de stoel gaan zitten.

Vanuit Patras varen we weer de Ionische eilanden in (Zakynthos, Kephalonia, Levkas etc) waar we met zijn drieen begonnen toen Mich en Pip vanuit Preveza naar huis moesten. Het einde nadert en we hadden ons geen mooiere plek als afsluiting kunnen bedenken dan de enorme grote ruige, ondiepe baai tussen onbewoond eiland Petralas en het vasteland. Geen woningen, geen wegen, geen strandtentjes, geen geiten of schapen, niks, nada, nul. Alleen vissen en vogels, en 's nachts miljarden sterren, aardse duisternis en oorverdovende stilte zoals je die bij ons bijna nergens meer vindt. Mooie plek om voor het slapengaan stil te staan bij het einde van een geweldige reis.

Eerst met zijn vijven van Zadar via Dubrovnik naar Durrës in Albanië, dan na een week verder naar Corfu en Levkas waar Mich en Pippa van boord gingen vanwege Pippa's 2e poging om een Atheneum diploma te halen. Sindsdien vier weken met twee twintiger dochters en geen onvertogen woord. Heel af en toe zaten ze elkaar verbaal in de haren, maar dat was altijd na een uur weer vergeten. Zusjes zeggen nooit 'sorry' tegen elkaar, ze doen gewoon opeens weer alsof er nooit een vuiltje aan de lucht was. Zonder wrijving geen glans. Ze trokken de kar in het 'boothouden', bootschappen doen, plannen, heerlijk koken, maar ook varen, zeilen hijsen en strijken, ankeren, uitvaren, en soms ook aanleggen. Wat heb ik een geluk met zo'n 'bemanning'. En wat werd ik vaak meewarig en jaloers aangekeken als we met ons drieen door de stadjes liepen.

Maar hoewel het lekker rustig was aan boord, en we genoten van de extra ruimte, watervoorraad etc. misten we Mich en Pippa om 101 redenen. De Lamawaje bemanning was niet meer compleet de laatste weken. Volgend jaar zijn we gelukkig weer met ons vijven en dan is Turkije de bestemming.

Inmiddels liggen we in Preveza waar we Lamawaje klaarmaken voor 8 maanden op de kant. Maandag stappen we op de veerboot naar Venetie van waaruit we met de nachttrein naar Stuttgart rijden en dan met de ICE naar Keulen. Tis weer mooi geweest.

All is well aboard the good ship Lamawaje!

Dolfijnen en orakels

19 September 2023
Sander Geelen
Verder dan het vakantiehuis van de W van Willem komen we niet dit jaar. We beginnen langzaam aan de terugtocht richting Preveza waar de boot op 25-09 de kant op gaat en van waaruit wij de veerboot naar Venetie nemen en dan de nachttrein terug naar Stuttgart.

Ik vertrek 's morgens vroeg voor zonsopgang en laat de meisjes slapen. Tegen de tijd dat ze aan dek komen om het ontbijt te maken zijn we al bijna in Hydra waar we een tussenstop maken. We gaan die haven niet in met onze boot. Daar was het 25 jaar geleden al elke dag een chaos met ankers en kettingen en dat schijnt niet beter te zijn geworden. Tientallen huurboten gooien hun anker in het midden van de haven op zo ongeveer dezelfde plek en varen dan achteruit naar de 3 omringende kades. Ochtendchaos gegarandeerd, en huurboten staan nu eenmaal niet bekend om hun stuurmanskunsten, met of zonder Griekse schipper. We ankeren liever in het baaitje ernaast en varen met Ripje met electromotortje stilletjes een mijl tot de haven waar we bijna omver worden gevaren door lawaaierige en hard scheurende taxi-bootjes. Leuk stadje Hydra. Voor twee uurtjes. We varen nog een paar uur door naar Poros waar we ankeren in de beschutte baai.

Precies een week nadat we voor het eerst door het smalle hoge Kanaal van Corinthe voeren, varen we er weer door in tegengestelde richting. De nieuwigheid is er vanaf, dus Rikke hangt de hangmat op het voordek om alles nog eens uit een ander perspectief te bekijken. Vorige week moesten we meteen na het kanaal twee dagen schuilen voor de harde wind; dit keer varen we het kanaal uit in een windstille Golf van Patras. Windstilte betekent een vlakke zee en daardoor herken je het gespetter en geplons van dolfijnen al van mijlenver. We verleggen de koers en de meiden pakken de GoPro en gooien het supboard in het water. Ik probeer ze zo dicht mogelijk bij een plek te brengen waar de groep dolfijnen heen zwemt. De eerste poging mislukt omdat ik te hard vaar en de meisjes op het supboard naast de boot kapseizen. De tweede keer peddelen ze zich een ongeluk om in de groep dolfijnen terecht te komen maar ze worden beloond met een unieke ervaring, suppen tussen speelse dolfijnen die voor de gelegenheid ook nog eens extra hoog uit het water springen. Met de GoPro filmen ze een dolfijn met een babydolfijn aan haar zijde die eerst vlak onder het supboard op en neer zwemmen en dan vlak ervoor samen uit het water springen. Geweldig, wat had ik graag zelf op dat supboard gezeten...

We ankeren die avond voor het dorpje Galaxidi en vallen voldaan in slaap. Morgen weer een dag.

Galaxidi ligt in de baai van Itea. Hier kwamen al 2700 jaar geleden schepen aan uit de hele Middellandse Zee met pelgrims, staatshoofden en kostbare kunst. Van hieruit sleepten ze beeldhouwwerken en grote zuilen nog 18 kilometer de berg op naar de Tempel van Apollo bij Delphi. In die tempel zat in een aparte afgesloten ruimte de 'Pythia', het orakel, een priesteres die, als ze in trance was, boodschappen kon ontvangen van Apollo en andere goden. Dat deed ze nadat ze flink had zitten snuiven aan etheengas uit een kloof in een rots. Haar boodschappen bestonden dan uit onverstaanbare klanken die vervolgens door hoge priesters werden geinterpreteerd en vertaald in een 'orakel' in de vorm van een vers, waar je alle kanten mee uit kon. Tevreden met hun eigen interpretatie keerden de pelgrims huiswaarts.

Staatshoofden zoals Koning Croesus van Lydië interpreteerden hun orakel als een vrijbrief om buurman Perzië te veroveren. Dat liep verkeerd af voor Croesus. Foutje bedankt. Croesus had de bijsluiter niet gelezen. Het orakel gaf geen garanties.

Die Pythia's werden verkozen door hoge priesters en ze werden nooit oud. Waarschijnlijk wisten die hoge priesters verdomde goed dat dat snuifgas uit die rotskloof niet goed voor je was, anders wilden ze toch liever gewoon zelf met die goden sparren? De 'vertaling' van orakels in verzen met de gewenste uitkomst werd ook van tevoren al door de hoge priesters bekokstoofd achter gesloten deuren onder aan de tempel van Apollo. Komt bekend voor?

Zeer fascinerend zo'n bezoek aan Delphi. Onder de indruk van de schoonheid van architectuur en kunst uit een tijd dat Nederland nog alleen door stammen werd bewoond.

Op de tempel van Apollo stond toen al 'Ken uzelf' en 'Alles met mate'. Je zou hopen dat we dat inmiddels hadden geleerd en dat we de tijd van orakels en hoge priesters ver achter ons hadden gelaten. Maar jammergenoeg zijn die alleen van vorm veranderd.
Vessel Name: Lamawaje
Vessel Make/Model: Sweden Yachts 42
Hailing Port: Roompot, Netherlands
Crew: Sander, Michelle, Rikke, Imme & Pippa
About:
Zomer van 2008 met zijn vijfjes vertrokken uit Zeeland naar Bretagne, samen met de Bon Vivant. Voorjaar 2009 is de boot door Sander met Pom, Ben en Suus naar Noord Spanje gevaren. Zomer 2009 weer met zijn vijven en samen met de Bon Vivant de Portugese kust rondgevaren tot Vilamoura. [...]
Lamawaje's Photos - Main
21 Photos
Created 9 August 2019
20 Photos
Created 4 August 2018
No Photos
Created 9 September 2017
13 Photos
Created 3 July 2014
20 Photos
Created 6 July 2013
36 Photos
Created 1 July 2013
Met Rik, Hans. Michel van Camden naar de Azoren
14 Photos
Created 14 June 2013
Seal Cove to Camden
27 Photos
Created 24 July 2012
Robinhood to Seal Cove
28 Photos
Created 20 July 2012
From Newport to Maine, part I
31 Photos
Created 10 July 2012
19 Photos
Created 13 August 2011
23 Photos
Created 25 July 2011
25 Photos
Created 10 October 2009
20 Photos
Created 3 October 2009
19 Photos
Created 30 August 2009
21 Photos
Created 22 August 2009
11 Photos
Created 14 August 2009
13 Photos
Created 24 June 2009
Trebeurden, 'Aberwrac'h, Camaret, Audierne, Port La Foret
19 Photos
Created 1 August 2008
Beaulieu River, Yarmouth, Alderney, Guernsey
21 Photos
Created 1 August 2008
Eastbourne, Chichester, Cowes, Hyth
16 Photos
Created 1 August 2008
Roompot, Kortgene, Blankenberge, Nieuwpoort, Calais, Dover, Londen
12 Photos
Created 11 July 2008
5 Photos
Created 2 July 2008
12 Photos
Created 2 July 2008